Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5428 K.2024/2152

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve kadının ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, karşı davanın reddine, ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin sorumsuz olduğunu, kadına küçük düşürücü davranışlarda ve sözlerde bulunduğunu, bağımsız konut sağlamadığı, kadının akrabalarının eve gelmesini engellediğini, evden kovduğunu iddia ederek asıl davanın kabulüne karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ziynet eşyası alacağına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek karşı dava-cevap ve karşı dava cevaba cevap- ikinci cevap dilekçelerinde özetle; yetkili mahkemenin Osmancık olduğunu, baba evinin üst katına kat çıktıklarını, erkeğin maaş kartının kadında olduğunu, kadının erkeği hiç sevmediğini, işini hor gördüğünü, erkeği hiç beğenmediğini, çocuklara bakmadığını, evi kendisinin terk ettiğini iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, erkek yararına yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin bağımsız konut temin etmediği, eşinin kilosu ve görünüşüyle dalga geçen şekilde ve "bu evlilik bitti ve bu eve bir daha gelemeyeceksin" şeklinde söz söylediği, bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine,

çocuklardan Muhammet yararına aylık 500,00 TL ve çocuklardan Melike yararına aylık 700,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının mevcut ve beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelendiğinden ve kişilik hakları ihlal edildiğinden kadın yararına yasal faizi ile birlikte 45.000,00 TL maddî, 45.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına aylık 700,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; ziynet alacağı davasının reddi, nafakalar ve tazminatlar ile miktarları yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur değerlendirmesi, velâyet, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları, ayrı ayrı vekâlet ücreti takdiri yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik yerinde bulunmayan taraf vekillerinin istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur değerlendirmesi, velâyet, kadın yararına hümedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları, ayrı ayrı vekâlet ücreti takdiri yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılması neden olacak nitelikte ve birliğin devamına imkan vermeyecek derecede geçimsizlik bulunup bulunmadığı, varsa kimden kaynaklanadığını, tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakası ile maddî ve manevî tazminat şartlarının mevcut olup olmadığını, mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, velâyet düzenlemesi, asıl dava ve karşı dava yönünden hükmedilen vekâlet ücretinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 326 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci maddesi, 175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 327 inci maddesi, 330 uncu maddesi, 331 inci maddesi, 336 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,