Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5553 K.2024/4069

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü tümüyle kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; eşi ve eşinin ilk evliliğinden olma çocukları ile anlaşamadıklarını, erkeğin kadına şiddet uyguladığını, dişinin kırıldığını, para olmadığı için yaptıramadığını çektirdiğini, tehditinden dolayı rapor almaya gidemediğini, erkeğin alkol kullandığını ve çocuklarına karşı da şiddet uyguladığını, tehditler de bulunduğunu, çocuklarının psikolojisinin bozulduğunu, çocuklarına uygulanan en ufak tehditin bıçaklayacağını söylemesi olduğunu, 4 ay önce İstanbul'a yerleştiklerini, sokağa çıkmasını dahi yasakladığını, en son iki ay önce şiddet uyguladığını, çocukları ile birlikte evden kovduğunu,

İstanbul'da gidecek yeri olmadığından parka gidip çocukları ile birlikte oturduğunu, duyarlı insanlar tarafından polise bilgi verildiğini, polisin gelip kendisini kadın sığınma evine yerleştirmek istediğini ancak kendisinin Gaziantep'e ailesinin yanına gönderilmesini istediğini, İstanbul'da davalıdan korktuğu için şikayette bulunmadığını, Gaziantep Cumhuriyet Başsavacılığının 2016/40981 sayılı dosyası ile davalı hakkında şikayette bulunduğunu belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine,

çocuklar için ayrı ayrı aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının dilekçesinde belirtmiş olduğu tüm hususların uydurma olduğunu, müvekkilinden habersiz ve izinsiz bir şekilde çocuklarını da alarak evi terk ettiğini, her yerde çoccuklarını ve eşini aradığını ancak daha sonra Gaziantep'e gittikleri haberini aldığını, şiddet uyguladığı iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, davacı- karşı davalının iddia ile Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavacılığına vermiş olduğu ifadesinden dolayı açılan soruşturma dosyasında müvekkili hakkında takipsizlik kararı verildiğini,

kadının eşine çocuklarının önünde ve telefon mesajları ile ağza alınmayacak sinkaflı küfürlerle hakaretler ettiğini, her fırsatta erkeği sevmediğini ve onu istemediğini beyan ettiğini, ilk eşinden olan çocuklarını sorun ettiğini, evi terk etmelerini istediğini, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan aylardır çocukları da alarak evini terk etmiş olan davacı- karşı davalının kendisi olup bu yönüyle davacı- karşı davalının soyut ve iftira niteliğindeki beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne,

evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının evi terk ederek, sorumluluklarını ve birlik görevlerini yerine getirmediği, bu nedenle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ilişkin olaylarda kadının tam kusurlu olduğu, erkeğin kusurunun ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, çocuklar için ayrı ayrı aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; her iki dava yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; velâyet ve nafakalar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince kadının evi terk ederek, sorumluluklarını ve birlik görevlerini yerine getirmediği, bu nedenle evlilik birliğinin temelden sarsılmasına ilişkin olaylarda kadının tam kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de, duruşmada dinlenen tanık beyanları ve tarafların ortak çocuklarının beyanı ile, erkeğin, çocukları ile birlikte kadını evden kovduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından kadına yüklenilen birlik görevlerini yerine getirilmemesine ilişkin kusurun ise ispatlanamadığı, erkeğin, kadını ve çocuklarını evden kovduğu, şiddet uyguladığı,

çocuklarını ve kadını "Ya bu çocuklarını alır gidersin, ya da sizi öldürürüm" diye tehdit ettiği, bu durumda kadının kusur durumuna yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile erkeğin, kadını ve çocuklarını evden kovduğu, şiddet uyguladığı, çocuklarını ve kadını "Ya bu çocuklarını alır gidersin, ya da sizi öldürürüm” diye tehdit ettiğine dair kusurun gerekçeye eklenerek, kadının, evi terk ederek,

sorumluluklarını ve birlik görevlerini yerine getirmediğine dair kusurun gerekçeden çıkartılarak gerçekleşen bu duruma göre erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğunun, kadının ise ispatlanmış kusurunun bulunmadığının tespitine karar verilmesi gerektiği, bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olması nedeni ile kadının asıl ve karşı davada boşanmaya ilişkin istinaf istemlerinin kabulü ile asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ilişkin kararların kaldırılarak asıl davada tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına,

erkeğin karşı boşanma davasının ise reddine, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek kadının bu yöne ilişkin istinaf talebinin kabulüne, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, boşanmaya sebep olan olaylarda kadın kusursuz olup, boşanmaya neden olan olaylar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinden kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, dosyadaki uzman raporlarından da anlaşılacağı üzere, tarafların ortak çocukları ..., ... ve ...'ün anneleri ile birlikte yaşadıkları ve anne yanında kalmak istedikleri, ortak çocuk ...'in ise babası ile birlikte Mardin'de yaşadığı,

öğrenimine orada devam ettiği, babası ile yaşamak istediğine dair beyanda bulunduğu anlaşılmakla tarafların ortak çocuklarının menfaatleri ve üstün yararları gözetildiğinde, babanın velâyete ilişkin itirazlarının kısmen kabul-kısmen reddi ile ortak çocuk 19.07.2012 doğumlu ...'in velâyetinin babaya verilmesine, babanın bu çocuğa ilişkin tedbir ve iştirak nafakasına ilişkin istinaf itirazlarının kabulü ile küçük ...’in baba yanında kaldığı tarihten itibaren küçük ... yararına takdir edilen tedbir nafakasının kaldırılmasına, tarafların diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulü, erkeğin boşanma davasının reddi, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,