Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5574 K.2024/4095

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle, erkeğin ailesinin evliliğe müdahale ettiğini, aşırı sinirli olduğunu, şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, aşağıladığını, ailesi ile altlı üstlü oturduklarını, ailesi ile görüşmesine engel olduğunu, cep telefonunu yasakladığını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, faizi ile çocuklar için ayrı ayrı aylık 500,00 TL, kadın için 1.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınarak kadına verilmesine, faizi ile 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, ziynetlerin aynen olmadığı takdirde bedelinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı kadının iddialarının doğru olmadığını, davacı karşı davalı kadının sürekli ailesinin evinde vakit geçirdiğini, ailesinin etkisi altında kaldığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, annesinin hakaret ettiğini, akrabalarının evi silahla bastığını, kadının evi dört kez terk ettiğini, ailesine hakaret ettiğini belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı kadından alınarak davalı karşı davacı erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, toplanan delillerden taraflar arasındaki geçimsizliğin ...'in evliliğin devamı sırasında ...'e şiddet uygulaması ve ailesiyle görüşmesine izin vermemesinden kaynaklandığının, tarafların son ayrılık olayında ...'in ...'e şiddet uyguladığı, bu sebeple ayrı yaşamaya başladıklarının anlaşıldığı, mevcut durumda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak derecede bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu,

gerçekleşen olaylara göre birliğin temelinden sarsılmasında evlilik birliğinin devamı sırasında eşine şiddet uygulayan ve eşinin ailesiyle görüşmesine izin vermeyen erkeğin tam kusurlu olduğu, kadına atfıkabil herhangi bir kusurun tespit edilemediği gerekçesi ile karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına,

ortak çocuklar için takdir edilen 150,00'şer TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamı ile davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, boşanmayla birlikte yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile kadın için takdir edilen aylık 150,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamı ile davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine,

boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelendiği ve erkeğin şiddet içeren davranışları nedeniyle kişilik hakları ihlal edildiği gerekçesi ile 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, davacı karşı davalı kadının ziynetlerin davalı karşı davacı erkek tarafından kadının elinden alındığının kadın tarafından yeterli ve inandırıcı deliller ile ispatlanamadığı, kadın tanıklarının beyanlarının kadının ziynetlerine ilişkin onlara söylediği hususların aktarılmasından ibaret olduğu gerekçesi ile kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı kadın vekili; kişisel ilişki, tazminat ve nafaka miktarları ve ziynet alacağı talebinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü,

kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına ve nafakanın niteliği dikkate alındığında davacı karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile tedbir/iştirak/yoksulluk nafakalarının miktarlarının az olduğu gerekçesi ile davacı karşı davalının maddî ve manevî tazminat ile tedbir/iştirak/yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tedbir/iştirak/yoksulluk nafakaları ile maddî ve manevî tazminata ilişkin bentlerinin kaldırılmasına,

yeniden hüküm tesisine, velâyetleri anneye verilen ve anneyle birlikte kalan ortak çocuklar lehine dava tarihinden itibaren aylık 500,00'er TL tedbir nafakasının davalı karşı davacıdan alınarak, ortak çocuklar yararına harcanmak üzere davacı karşı davalı kadına verilmesine, boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devamına, davacı karşı davalı kadın lehine dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalı karşı davacıdan alınrak, davacı karşı davalı kadına verilmesine,

hüküm kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına, 25.000,00 TL maddî tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan alınarak, davacı karşı davalıya verilmesine, 25.000,00 TL manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan alınarak, davacı karşı davalıya verilmesine, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı kadın vekili; ziynetlerin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı karşı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, nafaka ve tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı ve ziynet talebinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu`nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı karşı davacı erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı karşı davalı kadın vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde ziynetlerin aynen iadesini olmadığı takdirde bedeli olan 135.000,00 TL`nin iadesini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince ziynet alacağı talebinin reddine, Bölge Adliye Mahkemesince de ziynetlere yönelik istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir. Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar.

Davacı karşı davalı kadının ziynet alacağı talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Mahkemece kadının talep ettiği ziynetlerin bedelleri üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için usulüne uygun olarak süre verilmesi, harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi, aksi halde.

492 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, yatırılması gereken nispi harç yatırılmadan yazılı şekilde işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı ziynet alacağı davasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ziynet alacağı davası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının ziynet alacağı davası yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

3.Davalı karşı davacı erkek vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı-davacı ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı-davalı ...'e iadesine,