Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5772 K.2024/2518

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava, cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin evlilik süresi boyunca kadına fiziksel, psikolojik, cinsel ve ekonomik şiddet uyguladığı, harçlık vermediği, erkeğin babasının, kadından boşanması için baskı yaptığı, erkeğin buna engel olmadığı, erkeğin uyuşturucu madde kullandığı, uyuşturucu madde alımına kadını da götürdüğü, kadının bu duruma karşı çıkması halinde darp ettiği, uyuşturucu kullanmaya zorladığı,

erkeğin, kadına ve ailesine hakaret ettiği, son olayda erkeğirn ablası ile birlikte kadını darp ettiği, hakaret ettiği, kadının şikayetçi olduğu ve ailesinin evine sığındığı iddia etmiş, erkeğin cevap dilekçesinde yer alan kadını affettiği olaylara dayanamayacağını beyan ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının, erkeğe haber vermeden sürekli kök ailesinin yanında kalmak için gittiği, sürekli evi terk ettiği, aile birliğini benimsemediğini, birlik görevlerini yerine getirmediği, yemek yapmadığı, erkeği rencide edici davranışta bulunduğu, erkeğe saldırdığı, tehdit ettiği, son olarak kadının, erkeğin kendi babası için kredi çekmesini istediği, bu talebi kabul edilmeyince tartışma çıkararak evi terk ettiği, kadının iddialarını kabul etmediği, erkeğin uyuşturucu kullanmadığını ve fiziksel şiddet uygulamadığını iddia ederek kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı kadına karşı, fiziksel şiddet uygulama, a..na koyduğumun evladı zaten babasının evinden gelirken kız değildi şeklinde hakaret içerikli söz söyleme, uyuşturucu madde kullanma, davalı-davacı erkeğin ablasının davacı-davalı kadına hakaret etmesine ve fiziksel şiddet uygulamasına ses çıkarmama ve engel olmama, davacı-davalı kadının annesine hakaret etme şeklinde eylemlerde bulunduğu,

davacı-davalı kadının ise davalı-davacı erkeğe karşı en ufak olaylarda küsüp babasının evine gitme, yemek yapmama, çamaşır bulaşık gibi ev işlerini yapmama ilgilenmeme, şeklinde eylemlerde bulunmak suretiyle evlilik birliği içerisinde eşine karşı kusurlu hareketlerde bulunduğu davacı-davalı kadının ve davalı-davacı erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olayların nitelik ve niceliklerine bakıldığında davalı-davacı erkeğin "ağır kusurlu" olduğu; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı,

boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile; asıl davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 800,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı-davalı kadının kusurunun bulunmadığını, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiği, hükmedilen nafaka ve maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı-davalı kadının tamamen kusurlu olduğunu, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ayrıca yoksulluk nafakasının miktarının fazla olduğu gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak nafaka, maddî ve manevî tazminat husunda talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı-davalı kadının tamamen kusurlu olduğunu, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ayrıca yoksulluk nafakasının miktarının fazla olduğu gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik olup olmadığı, var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına nafaka ve tazminat takdirinin ve miktarlarının isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ıncı ve 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,