Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6066 K.2024/4307

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ

Fatsa Aile Mahkemesi

SAYISI

2022/51 E., 2022/127 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- karşı davalı kadın (asıl) dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin anneye tevdiine, 5.000,00 TL maddî 5.000,00TL manevî tazminata, çocuk için 1.000,000 TL, kendisi için 1.000,00 TL nafakaya karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı karşı davalı kadın 05.01.2022 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; erkeğin fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, ailesinin müdahalesine ses çıkarmayıp, onlarla birlikte müvekkilini hor görüp hakaret ettiklerini belirterek 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, çocuk için 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; sürekli ailesine gittiğini, eve geç geldiğini, ilgisiz ve sorumsuz davrandığını, son tartışmada müvekkilini istemediğini söyleyip müvekkilinin şiddet uyguladığı yönünde asılsız şikayette bulunduğunu belirterek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetinin müvekkiline tevdiine, faiziyle 10.000,00 TL manevî, 10.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delil ve dinlenen tanık beyanları, dosyaya sunulan belge ve dökümanlar, darp raporu, ceza dosyası uyarınca; davalı-karşı davacı erkeğin eşini hiç tatile yahut gezmeye götürmediği, ailesinin birliğe müdahalesine ses çıkarmadığı, fiziksel şiddet uyguladığı,

davacı-karşı davalı kadının ise, ispatlanabilmiş bir kusurunun bulunmadığı gereçesiyle asıl boşanma davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, erkeğin karşı davasının reddine, boşanmakla yoksulluğa düşecek kadın yararına aylık 350.00 TL tedbir ve 700.00 TL yoksulluk nafakasına, velâyetin babaya tevdiine, kadının maddî tazminat talebinin tefrikine, koşulları oluştuğundan 5000.00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının eve geç saatlerde geldiğini, kusurlu olduğunu belirterek kadının davasının kabulü, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafakalar, kendi reddedilen tazminat talepleri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı karşı davalı kadının, çalıştığı, kendisini yoksulluktan kurtarmaya yetecek, aylık sürekli ve düzenli gelirinin olduğu, bu hususun SGK kayıtları ile de sabit olduğu, kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle erkeğin, kadın için hükmedilen yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, sair istinaf başvurusunun ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kadının davasının kabulü, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen manevî tazminat, tedbir nafakası, kendi reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı, kadının davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadın lehine tedbir nafakası ile tazminat takdirinin ve miktarlarının, erkeğin karşı davasında talep ettiği tazminat taleplerinin reddinin isabetli olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanunun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,