Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6110 K.2024/2540

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadının dava vekilinin cevaba cevap dilekçesinde; davalının, ekonomik, sözlü, duygusal, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, davalının ailesinin ise evlilik birliğine müdahale ettiğini beyanla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuk lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının iadesine karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile ziynet eşyalarının öncelikle aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde 108.585.00 TL bedelinin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediklerini beyanla davacının kusuru nedeniyle boşanmaya karar verilmesini, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline bırakılmasını, müvekkil lehine 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, davalının bizzat davacının annesine "Kızınız sığır gibi oldu" şeklinde söylediği, davacıyı ortak çocuk ile birlikte gece vakti kapı dışarı ederek kovduğu, davalı tanıklarının davacının kusuruna ilişkin bir görgülerinin olmadığı,

boşanmaya sebep olan olaylarda davalının tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk lehine takdir edilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 02.03.2023 tarihi itibari ile karar kesinleşinceye kadar aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesine,

karar kesinleştikten sonra aylık 750,00 TL iştirak nafakası olarak devamına, davacı lehine takdir edilen aylık 500,00 TL olarak takdir edilen tedbir nafakasının, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 02.03.2023 tarihi itibari ile karar kesinleşinceye kadar aylık 700,00 TL'ye yükseltilmesine,

karar kesinleştikten sonra aylık 900,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, davacı lehine 20.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata, davacının ziynet eşyası talebinin kabulüne, 44.160,00 TL değerinde 22 ayar 8 adet 20'şer gramdan toplam 160 gram bilezik, 4.978,00 TL değerinde 6 adet çeyrekli ve 10 gram çerçeveden oluşan bileklik (işçilik dahil), 18.210,00 TL değerinde 22 ayar fantazi set (işçilik dahil), 37.440,00 TL değerinde 22 ayar 20 adet gramise altın, 3.797,00 değerinde 14 ayar 1 adet çerçeveli kolye'nin (işçilik dahil) davalı tarafından davacıya aynen iadesine,

aynen iade mümkün olmadığı takdirde toplam 108.585,00 TL'nin dava tarihi olan 23.12.2019 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası ile davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ve maddî, manevî tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, kusur dereceleri, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacının zorunlu ihtiyaçları, paranın alım gücü, beklenen menfaatlerin kapsamı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile davacının lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının altıncı,

yedinci ve sekizinci bentlerinin hükümden çıkarılmasına, davacı lehine aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 40.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı kadın vekilinin sair istinaf itirazlarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası ile davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ve maddî, manevî tazminat miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası ile davacı kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ve maddî, manevî tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddesi,182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu madesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,