Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6183 K.2024/3417

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava şartı yokluğundan usulden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vasi adayı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vasi adayı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vasi adayı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının yaklaşık 90 küsür yaşında olup ileri derece de alzheimer hastası olduğunu, sağlık problemleri bulunduğunu, kendisi hakkında vasi tayininin uygun olduğunun rapor edildiğini, davalı eşinin müvekkiline sürekli hakaret ettiğini, onu darp ettiğini, alması gereken ilaçları vermediğini belirterek tarafların boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının kısıtlı olduğu ve kanuni temsilcisi bulunduğu, ancak davanın kısıtlı adına kanuni temsilci yada onun vekâlet verdiği avukat tarafından açılmadığı gerekçesiyle davacı tarafından açılan davanın 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile 115 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vasi adayı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davacı vasi adayı vekili istinaf dilekçesinde özetle; vesayet ve husumete izin işlemleri konusunda tarafına süre verilmeden davanın usulden reddine karar verilmesinin hukuku aykırı olduğunu belirterek yerel mahkemenin kararının kaldırılmasına yönelik istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara göre ilk derece mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı vasi adayı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vasi adayı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vasi adayı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, boşanma davasında dava şartı yokluğu nedeni ile verilen usulden ret kararının usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesi, 115 inci, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vasi adayı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,