Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6352 K.2024/4113

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli kadına fiziksel ve duygusal şiddet uyguladığını, ağır hakaretlerde bulunduğunu, tehditte bulunduğunu, kadının kilosu ve boyuyla dalga geçtiğini, çocuk sahibi olmak için gerekli tedaviden kaçındığını, erkeğin bir başka kadınla olan telefon konuşmalarına şahit olduğunu, bu şekilde erkeğin kadını aldattığını, kadını sürekli başkalarıyla kıyasladığını, her fırsatta kadınla zorla evlendiğini ve sevmediğini söylediğini, cinsel birliktelik kurmaktan kaçındığını, sürekli ters cevaplar verdiğini, hakaret ettiğini ve aşağıladığını,

....isimli kadınla telefonda sıklıkla görüşerek sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, tesettüre girmesi konusunda kadına baskı yaptığını, kadının ailesi ile görüşmediğini ve kadını da görüştürmediğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, evin ve kadının ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadının yaptığı yemek ve temizliği beğenmediğini iddia ederek evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, kadın için aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından açılan davayı kabul etmediklerini, ileri sürülen vakıaların gerçeği yansıtmadığını, kadının psikolojik rahatsızlığının olduğunu, haftada bir defa yatağını ıslattığını, bu durumun erkekten gizlendiğini, kadının evlilik birliği içinde üzerine düşen sorumluluklarını yerine getirmediğini, temizlik yapmaktan imtina ederek evin pis kalması,

kötü kokması ve böceklerin oluşmasına sebebiyet verdiğini, en özel mahremlerini bile günlük olay gibi herkese anlattığını, kadının sürekli telefonla meşgul olduğunu, oyun bağımlılığının olduğunu, kadının psikolojik tedavilerini aksatarak kendisine önerilen tavsiyeleri uygulamadığını, kadının aşırı kıskanç olup erkeğe iş saatlerinde mesajlar attığını, kadının öfke nöbeti geçirip erkeğe fiziksel şiddet uyguladığını, eşyalara zarar verdiğini, sözel ve psikolojik şiddet uyguladığını, kadın ve ailesinin erkeği ve ailesini sürekli aşağıladıklarını, kadının evden ayrıldığını iddia ederek,

açılan davanın reddine, tarafların boşanmaları halinde erkek lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşini sevmediğini ve zorla evlendirildiğini dile getirdiği, eşine hakaret ve küfür ettiği, aşırı kıskanç olduğu, eşinin perdeleri açmasına ve yalnız dışarı çıkmasına izin vermediği, ona tesettüre girmesi için baskı yaptığı, eşinin fiziksel görünüşü ile dalga geçtiği, onun yaptığı işleri beğenmeyip eleştirdiği, birlikte dışarı çıkıp vakit geçirmedikleri, kadının ailesi ile görüşmek istemediği, eşine karşı ilgisiz davrandığı, ihtiyaçları karşılamada üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği,

faturaların fazla gelmesinden sürekli şikayet ettiği, davacı kadının ise kıskanç olduğu, eşi ile arasında olanları başkalarına anlatarak mahremiyet yükümlülüğünü ihlal ettiği, çoğunlukla telefonda vakit geçirdiği, temizlik konusunda üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği, erzakların çürümesine ve böceklenmesine neden olduğu, ev temiz olmadığından erkeğin misafirlerini ortak konuta çağıramadığı,

evlilik birliğinin sona ermesinde erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile açılan boşanma davasının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 700,00 TL tedbir ve aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, yasal koşulları oluşmadığından erkeğin maddî ve manevî tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel mahkemece verilen kararda kusur tespitinin hatalı olduğunu, erkeğin tam kusurlu olduğunu, hükmedilen maddî-manevî tazminatın bedelinin düşük olduğunu belirterek kusur belirlemesi, tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel mahkemece verilen kararda kusur tespitinin hatalı olduğunu, Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/838 Esas sayılı davasının neticesinin beklenmediğini, kadın yararına hükmedilen yoksulluk, maddî ve manevî tazminatın hatalı ve miktarlarının yüksek olduğunu belirterek, davalı erkek vekili kusur belirlemesi, davanın kabulü, kabul edilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar ile miktarları, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, tazminat miktarları yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, davanın kabulü, kabul edilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar ile miktarları, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminata, yoksulluk nafakasına hak kazanıp kazanamayacağı, boşanma davasının kabulünün usul ve kanuna uygun olup olmadığı, kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası,169 uncu madde, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci madde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,