Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6377 K.2024/4240

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; tarafların önceki evliliklerinden çocuklarının olduğunu, erkeğin sürekli olarak kadına hakaret ettiğini, aşağıladığını, cinsel ve ekonomik şiddet uyguladığını, kıskanç davranışlar sergilediğini, önceki evliliğinden kızına ve eve gelen misafire cinsel taciz içeren eylemlerde bulunduğunu, sürekli alkol aldığını belirterek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.00,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; kadının tacize yönelik iddialarının gerçeği yansıtmadığını, bu hususta Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından erkek hakkında takipsizlik kararı verildiğini, kadının ... isimli kişi ile tanıştıktan sonra erkeğe karşı tutumunun değiştiğini, 2018 yılında eve geç geldiğini, ortak çocuğa ilgisiz olduğunu, 2020 yılının Haziran ayında ortak konutu terk ettiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin nişanlanma aşamasındaki üvey kızını, nişanlısının ailesine kötülediği, kadına aşağılayıcı söz ve hakaretler ettiği, eşine karşı aşırı kıskanç tavırları bulunduğu ve üvey kızına karşı gayri ahlaki bir yaklaşımının olduğu, meydana gelen bu olaylar karşısında tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine,

ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir, 600,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir, 800,00 TL yoksulluk nafakası ile yine kadın yararınayasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının tazminat ve nafakaların miktarı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün tüm yönlerden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. İlk Derece Mahkemesince kusur belirlemesinin isabetli olarak tespit edildiği, buna göre davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka uygun olduğu, ortak çocuğun yaşı, beyanı ve sosyal inceleme raporundaki tespitler bir arada değerlendirildiğinde velâyete ilişkin tesis edilen hükmün yerinde olduğu ancak tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tarafların kusur dereceleri, günün ekonomik şartları,

kadının ve ortak çocuğun ihtiyaçları gibi kriterlerin göz önünde bulundurulması sonucunda kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakası miktarının ve ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk ve iştirak nafakasına yönelik istinaf itirazlarının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönlerden kaldırılmasına, yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulması suretiyle kadın yararına 60.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine,

yine kadın yararına aylık 1.250,00 TL yoksulluk nafakası ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk yararına aylık 1.250,00 TL iştirak nafakası ödenmesine, kadının sair, erkeğin ise tüm istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece kusur değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda kusurunun bulunmadığını, aleyhine nafaka ve tazminatlara hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına nazaran hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, kadının reddedilen tazminat talepleri yönünden erkek yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar ile bunların miktarları ve vekâlet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklı bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadın yararına tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kadın ve ortak çocuk yararına nafaka ödenmesine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı ile şartları oluşmuş ise nafaka ve tazminat miktarlarının yüksek olup olmadığı ve kadının tazminat taleplerinin reddedilen kısmı üzerinden erkek yararına vekâlet ücretine hükmedilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci ve 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,