Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6390 K.2024/2831

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde özetle; tarafların 10.10.2012 tarihinde evlendiklerini, ortak 2 çocuklarının bulunduğunu, davalı eşinin kendisine baskı ve şiddet uyguladığını, davalı hakkında uzaklaştırma kararı aldırdığını, davalı eşi ile fikren ve ruhen anlaşamadıklarını, birbirlerine saygı ve sevginin kalmadığını, davalının kendisini darp etmesi, baskı uygulaması ve namusuna iftira atması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesini, müşterek çocukların velayetinin kendisine verilmesini, kendisi ve çocuklar için aylık 2.000,00 TL nafaka bağlanmasını ayrıca 100.000,00 TL maddî ve manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalıkarşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; öncelikle yetki itirazında bulunduğunu, davacının ikametgahı ve son 6 ay oturulan yer mahkemesinin Yalova Aile Mahkemesi olduğunu, davacının dava dilekçesindeki beyanlarını kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini, davacının evde sıkıldığını bu nedenle birkaç işe girdiğini işe başladıktan sonra davacının davranışlarının değiştiğini, aralarında sorunların yaşandığını, daha sonra davacının çocuklarını alarak Adana ilindeki ailesinin yanına gittiğini, her iki çocuğunun da velâyetinin kendisine verilmesini, yetkisizlik itirazının kabulüne,

davacı ile boşanmalarına, 75000 TL maddî ve 75000 TL manevî tazminatın davacıdan alınarak kendisine verilmesini, yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflarların uzun süredir ayrı yaşadıkları, kadının müşterek çocuklar ile baba arasındaki iletişimi kestiği, dinlenen tanık beyanlarına göre kadının aile yaşamı açısından ilgisiz olduğu, eşine karşı sorumsuz davrandığı, erkeğin eşini evde bulamaması üzerine polise haber vermesi, polis gelince kadının komşunun evinden çıkması, erkeği özürlü olarak görüp sürekli bu yönde hakaretler etmesi, ortak çocukları evde kilitleyip gezmeye çok gitmesi, bu yönde tarafların arasında sürekli kavgaların olması,

taraflar arasındaki ceza davasının erkeğin beraati ile sonuçlanmasının yapılan yargılama ve toplanan deliller ile sübuta erdiği; açıklanan nedenlerden dolayı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve çekilmez hale gelmesinde kadının tam kusurlu olduğu, erkeğin kusurlu olmadığı gerekçesiyle davalı-karşı davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulüne, davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının reddine, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına,

ortak çocuklar için 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek yararına 10.000,00 TL manevî, 5.000,00 TL maddî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, çocukların beyanlarının alınmadığını, davacının tanıklarının dinlenmediğini, mahkemece eksik araştırma yapıldığını, kusur tespitinin hatalı olduğunu, hükmedilen nafaka miktarının düşük olduğunu, kendi davasının reddi ile karşı davanın kabulünün hatalı olduğunu, hükmedilen maddî ve manevî tazminatların hakkaniyete aykırı olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; davacının velâyet görevini kötüye kullandığını, velâyetin anneye verilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen tazminat miktarlarının düşük olduğunu, nafaka miktarlarının yüksek olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrarla kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı erkek vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; kararın velâyet yönünden bozulmasına, diğer yönlerden onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı ve boşanmanın fer'ileri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı madddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı onama harcının ...'ye yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...' e yükletilmesine,