Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6431 K.2024/4162

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak eksiklikler giderilmek üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir. karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı erkek vekilinin başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin bir çok kez şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, at yarışı oynadığını, aşırı derecede sinirli olduğunu, kaltak, şerefsiz şeklinde hakaretler ettiğini, tartışma esnasında kesici aletler fırlatarakyaraladığını, anneannesinin evde bakıldığından ananı dananı da al, s... git dediğini, tatil dönüşü 16.09.2017 tarihinde çay bardağın vurup viledayla darp ettiğini, araya giren ortak çocuk ile kadının boğazını sıktığını, evin anahtarını değiştirdiğini,kardeşine onun benim için sokaktaki kadından farkı yok dediğini,

iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; erkek emekli olunca 43.000 TL ikramiyeyi kadının hesabına yatırdıktan sonra kadının değişmeye başladığını, ayrı yerde yatmaya, sofrada tabak koymamaya başladığını, çocukları babaya karşı doldurduğunu, hakaret edip aşağıladığını, sen hiçbir zaman kocam olmadın dediğini, tatil dönüşü tartışma çıkardığını, davacının ve çocukların erkeğe hakaret ettiğini, evin anahtarını kadının kendisinin almadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesi’nin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesi’nin 07.07.2020 tarih ve 2019/503 Esas, 2020/301 Karar sayılı kararı ile erkeğin eşini pek çok defa dövdüğü, eşine kaltak, orospu analı, şerefsiz, a.. koyduğumun çocuğu diye küfür ve hakaret ettiği, küfür ve hakaretlerin ve dövme olayının pek çok defa gerçekleştiği, sürekli at yarışı oynayıp evini ihmal ettiği, eşini ve çocuklarını evden kovduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi’nin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili dava dilekçesinin ve duruşma tebligatlarının usulsüz yapıldığını, delil sunma ve taleplerinin reddedildiğini, kusurunun bulunmadığını,psikolojik şiddete maruz kaldığını ileri sürerek kararın tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesi’nin 09.03.2022 tarih ve 2020/794 Esas, 2022/446 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince, dava dilekçesi ve duruşma günlerine ilişkin tebligatın usulüne uygun biçimde davalı tarafa tebliğ edilmediği, dilekçeler teatisi aşaması usulüne uygun şekilde tamamlanarak ön inceleme ve diğer yargılama aşamalarının yapılmadığı, bu suretle davalının savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi gereğince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile,

esası incelenmeden İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, açıklandığı şekilde davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma nedenine göre, davalının sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesi’nin Son Kararı İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşini pek çok defa dövdüğü, eşine kaltak, orospu analı, şerefsiz, a.. koyduğumun çocuğu diye küfür ve hakaret ettiği, küfür ve hakaretlerin ve dövme olayının pek çok defa gerçekleştiği, sürekli at yarışı oynayıp evini ihmal ettiği, eşini ve çocuklarını evden kovduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri 1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen ve gerçekleşen kusurlara göre takdir edilen tazminat miktarlarının az olduğnuu ileri sürerek kararın tazminat miktarları yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, boşanmak istemediğini ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin kanuna uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 07.07.2020 tarihli karar a karşı sadece davalı erkek tarafından istinaf talebinde bulunulduğu,

bu nedenle davalı erkek yararına usulü kazanılmış hakkı oluştuğu gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına hükmedilen tazminatlara ilişkin bentlerin kaldırılmasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata;

davacı kadın vekilinin tüm, davalı erkek vekilinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; boşanma hukukunun kamu düzeninden olduğunu, feri talepler yönünden kazanılmış hak olmasının mümkün olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tazminat miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma davasının feri taleplerine ilişkin usulü kazanılmış hak oluşup oluşmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,