Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6474 K.2023/4166

Taraflar arasındaki torunla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı dede vekili dava dilekçesinde; Tarafların 2011 yılında Şereflikoçhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/279 E. 2011/299 K. Sayılı ilamı ile boşandığını ve müşterek çocukların velâyetlerinin davalı ...'a bırakıldığını, müvekkilinin oğlu Turgut ... 18.12.2020 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası sonucu vefat ettiğini, 2011 tarihinden itibaren çocukların yanlarında kaldığını, annelerinin bir kez dahi görmeye gelmediğini, çocukların tüm ihtiyaçlarının eşi ve kendisi tarafından karşılandığını beyan ederek müşterek çocuklar ...ve ...ın velâyetlerinin davalı anneden kaldırılmasına ve Şereflikoçhisar Sulh Hukuk Mahkemesi'ne bildirimde bulunularak ...... ve ...han ...'e müvekkil dedenin vasi atanmasına, karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 04.01.2022 tarihli dilekçesi ile davasını tam ıslah ederek müvekkili ile torunları ...ve ...han arasında kişisel (şahsi) ilişki tesis edilmesine dair karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu, ortak çocuklardan ...ın 13.12.2013 tarihinde dünyaya geldiğini, ortak çocuklar evlilik birliğinin sonlanmasından itibaren 2016 kurban bayramı öncesine kadar müvekkili ile kaldıklarını, 2016 kurban bayramı arasındaki süreçte haftasonları ortak çocuklar ile babası arasındaki kişisel ilişki kurulmasına müvekkilinin rıza gösterildiğini, kurban bayramı öncesinde çocukların babaları tarafından bayramı birlikte geçirmek üzere teslim alındığını ve bir daha müvekkiline teslim edilmediğini, müvekkili ile görüştürülmediğini, çocukların annelerinden uzaklaşması sağlandığını,

çocukların anlatılanlar sebebiyle annelerine karşı bir antipati duymaya başladığını, müvekkilinin kişisel münasebet kurulmasına yönelik defalarca kez iyi niyetli girişimlerde bulunduğunu, müvekkilinin her iki çocuğunun tüm giderlerini karşılayabilecek durumda olduğunu belirterek açılan davanın reddini, müvekkilin çocukları teslim alabilmesi ve kişisel münasebet kurulabilmesi hususunda tedbir kararı alınmasını, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretlerinin davacı taraf üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının oğlunun vefat etmiş olması nedeniyle torunlarıyla kişisel ilişki kurabilmeleri için gerekli olağanüstü koşulun oluştuğu ve uzman raporunda da davacı ile torunları ...han ve ...... arasında kişisel ilişki kurulmasında herhangi bir sakıncanın bulunmadığı, davacının dedelik duygularının ve küçüklerin de büyüklerinin sevgisini tatmaları açısından kurulacak bu ilişkinin her iki taraf içinde yarar sağlayacağı, bu durumun küçüklerin menfaatine uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği,

kişisel ilişki kurulmasının çocukların üstün yararına uygun olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile davacılar ile torunları arasında ilk 3 görüşmede her ayın 1.hafta sonu cumartesi günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 16.00'a kadar uzman pedagog eşliğinde, ilk 3 görüşmeden sonra her ayın 1.hafta sonu cumartesi günü sabah saat 10.00'dan pazar günü akşam saat 17.00'a kadar uzman pedagog eşliğinde olmaksızın, Ramazan Bayramının 2.günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar, yaz tatillerinde 1 Temmuz günü saat 10.00'dan 7 Temmmuz saat 17.00' e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde; pedagog eşliğinde dinlenen her iki çocuğun da davacı tarafından kendilerine şiddet uygulandığını ve davacı ile görüşmek istemediklerini beyan ettiklerini, çocukların üstün yararı gereği çocukların şiddet görme ihtimali bulunan bir ortama gönderilmesinin üstün menfaatine aykırı olduğunu,davacı ve küçüklerin uzak mesafede ikamet ettiklerini, çocukların haftasonu da kursları olduğunu, kurulan kişisel ilişkinin küçüklerin eğitimlerinin aksamasına ve belirlenen sürelerin yoğunluğu müvekkilin velâyet görevini yerine getirmesine engel olacağını,

küçüklere uygulanan sözlü şiddet iddiasının araştırılmadan karar verildiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını beyan ederek kişisel ilişki kurulması ve süresi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili temyiz dilekçesinde; istinaf kanun yoluna sundukları dilekçelerini tekrar ederek çocukların dedeleri ile görüşmek istemediklerini, şiddet gördüklerini beyan etmelerine rağmen çocukların üstün yararı değerlendirilmesizin çocuklar ile dede arasında kişisel ilişki kurulduğunu, kişisel ilişki süresinin annenin velâyet görevini yerine getirmesine engel olacak derecede fazla olduğunu ileri sürerek; kişisel ilişkinin süresi ve kişisel ilişki kurulması yönlerinden kararın bozulması için kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı dede ile torun arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı, kişisel ilişki süresinin fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü ve 325 inci maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 9/3 üncü maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4/1-2 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

1-AD-ÖH-DŞ-AB