Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6519 K.2024/4602

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının aşırı kıskanç olduğunu, kendi kızı ve arkadaşlarıyla müvekkilini yakıştırdığını, aşırı sigara içtiğini, bu durumdan yakınan müvekkilini tehdit ettiğini, müvekkilinin ilk eşini arayarak "eğer hala eşimde gözün varsa gel al" şeklinde sözler söylediğini, aile içi konuları arkadaşlarına attığını, sürekli evden kaçtığını ileri sürerek evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile boşanmalarına, faizi ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin ilk evliliğinden olan çocuklarını istemediğini, ilerleyen süreçte müvekkiline ilgisiz davrandığını, kötü davrandığını, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, hastalığıyla ilgilenmediğini, müvekkilini ailesiyle grüştürmediğini, araları düzelir umuduyla kardeşinde kaldığını ancak kardeşlerine "geri dönmesin, dönerse ağzını burnunu kırarım" diye tehditlerde bulunduğunu belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının sürekli ve rahatsızlık verecek şekilde sigara içme, kıskançlık etme, "bana sigara almazsan, seni komşulara rezil ederim" şeklinde tehdit etme, erkeğin ilk eşini arayarak "gözün varsa ben çekilebilirim" şeklinde davacıyı küçük düşürücü şekilde konuşma, erkeği arkadaşı olan Duygu isimli kadınla yine kendi kızıyla ilişkisinin olduğunu iddia ederek küçük düşürme şeklinde eylemlerde bulunduğu,

erkeğin ise kadının ilk evliliğinden olma çocuklarını istememe, eşiyle, ihtiyaçları ile ilgilenmeme ve karşılamama, hastalandığında ilgilenmeme ve hastaneye götürüp tedavi ettirmeme şeklinde eylemlerde bulunduğu, bu durumda kadının erkeğe göre ağır kusurlu bulunduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca boşanmalarına, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, erkek yararına boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren faizi ile 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata,

kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; tedbir nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadının reddedilen nafaka ve tazminat talepleri ve erkek lehine hükmedilen tazminatlar ve miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin erkeğe yüklediği kusurların yanı sıra erkeğin eşine hakaret ettiği, ilk evliliğinden olan çocuklarının eşine hakaretine sessiz kaldığı, kadının arkadaş ve ailesi ile görüşmesini kısıtladığı, kadına yüklenen kusurların ise doğru olduğu, bu durumda tarafların eşit kusurlu oldukları, bu sebeple erkek lehine maddî ve manevî tazminat takdirinin de isabetsiz bulunduğu davalı karşı davacı kadının kusur belirlemesi,

reddedilen yoksulluk nafakası ile erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin değiştirilmesine, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin yasal şartlar oluşmadığından reddine, kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulüne, evlilik süresi, tarafların sosyal ekonomik durumları dikkate alınarak toptan 25.000,00 TL yoksulluk nafakası takdirine, kadının sair, erkeğin ise katılma yolu ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve kadın lehine hükmedilen nafaka talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaya toptan şekilde hükmedilmesi, miktarı ve reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur tespiti, erkeğin boşanma davasının kabulünün yerinde olup olmadığı, kadın ve erkek yararına tazminat takdiri şartlarının oluşup olmadığı, kadın yararına hükmedilen toptan yoksulluk nafakası takdirinin isabetli olup olmadığı ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,