Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6869 K.2024/5143

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine. karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkiline fiziksel, psikolojik, ekonomik ve manevî şiddet uyguladığını, müvekkile sıklıkla gerizekalı, mal şeklinde hitaplarda bulunduğunu, müvekkili rencide edici davranışlarda bulunduğunu, müvekkilin akraba görüşmelerine, düğün cezane gibi sorumluluklara dahi refakat etmediğini, müvekkilin yıkadığı çamaşıra, bulaşığa, evin lambalarına karışarak müvekkile ekonomik şiddet uyguladığını, yatağını ayırıp müvekkile manevî şiddet uyguladığını, davalının sanal oyun bağımlısı olduğunu, ortak çocuk Zeynep'i de oyuna dahil ettiğini,

engel olmaya çalışan müvekkile fiziksel şiddet uyguladığını, davalının öfke kontrol problemi olduğunu, şiddet meyilli olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuk Zeynep yararına 3.000,00 TL, Ali yararına 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 250.000,00 TL maddî 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kayın pederinin müvekkile şiddet uyguladığını, davacı tarafça müvekkile hakaret edildiğini, müvekkile psikolojik baskı uyguladığını, davacının kök ailesinin evliliğe müdahale ettiklerini, davacının müvekkile anne babasının yanında sık sık "erkek misin sen? biraz erkek ol?" gibi ifadeler kullandığını, tüm kavga ve fiziki şiddeti ilk başlatan davacı olup, asıl şiddete uğrayan müvekkili olduğunu, evlilik birliğinin tüm mahremiyetlerini ailesine aktarmak, ailesini kendi ailesinin müdahalesine açık hale getirmek,

aile kurumunda eşinin hassasiyetlerini hiçe saymak suretiyle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan davacının olduğunu, kendi babasının müvekkiline şiddet uygulamasına ses çıkarmayarak ve üstelik bu olayda bile babasını kışkırtarak eşinin şiddet görmesine sebep olmasından dolayı özür dahi dilemeyerek, evlilik birliğinde kadına düşen, eşe karşı asgari sevgi ve saygı yükümlülüğünü ihlal ederek müvekkilimizi mağdur eden tarafın davacı olduğunu, 14 yıllık evlilikte eşine ne kadar maaş aldığını bile söylemeyerek ve ayrıca baskın olan annesinin direktifleriyle birikimini bile eşinden saklayarak,

ailesinin gölgesinden çıkmayan bir tavır içinde evlilik birliğini çekilmez hale getirmek suretiyle bu yuvayı bozan tarafın davacı olduğunu, davacının müşterek haneyi terk ettiğini belirterek, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya bırakılmasına, ortak çocuk Zeynep yararına 3.000,00 TL, Ali yararına 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkil yararına 250.000,00 TL maddî 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, eşine hakaretlerde bulunduğunu, özel günlerde eşinin yanında bulunmadığını, eşinin, ailesinin eve gelmesini istememesi üzere eşinden ayrı yattığını, kadının ise;

eşine hakaret ettiğini, eşinin kişiliğine yönelik sözlerle aşağıladığını, kök ailesinin evliliğe müdahalede bulunduğunu ve annesinin kendi maaşından kendi adına birikim yaptığını, eşinin kök ailesinin eve gelmesini istemediğini, ortak çocuk Zeynep'e hakaret ettiğini belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda kadının erkeğe nispeten ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine,

ortak çocuk Zeynep Feyza yararına 1.250,00 TL, Ali Çınar yararına 750,00 TL tedbir, iştirak nafakasına, erkek yararına 19.000,00 TL maddî, 18.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur tespiti hatalı, tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur tespiti, velâyet, çocuklar yararına hükmedilen nafakaların ve maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin son tartışmada yatağını ayırdığı, son yıllarda oyun alışkanlığı ile eş ve çocuklarına zaman ayırmadığı, eşine şiddet uyguladığı, zaman zaman eşini düğün, cenaze gibi ortamlarda yalnız bıraktığı, kadının ise eşinin ailesini ortak eve kabul etmediği, eşine “erkek gibi ol, tavuk gibi yatma” şeklinde söz ile hakaret edip aşağıladığı,

annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına 70.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat talebinin reddine karar verilmiş, tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili katılma yolu ile kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur değerlendirmesi, velâyet, maddî ve manevî tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları ve erkeğin reddedilen tazminat talepleri, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü, 335 inci ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeler Kanunu'nun 369 uncu maddesi, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,