Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6995 K.2024/5036

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde; davalı ile 23 yıldır evli olduklarını davalı ile ortak 4 tane çocuklarının bulunduğunu, ortak çocuğu Seda 18 yaşından küçük olduğunu, davalı ile 4-6 yıldır ayrı yatakta yatıp 3-4 aydır da tamamen ayrı yaşadıklarını, bir araya geldiğinde sürekli hakaret ettiğini, bu yüzden eve gidemediğini, bazen arabada bazen de arkadaşında kaldığını, davalının evli olduğu günden beri yemek yapmadığını, evin temizlik ve çamaşır işini yapmadığını, bunların hepsini ortak çocuklarının yaptığını, bu nedenlerle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, dosya kapsamında kadına atfedilen kusurlarla ilgili tüm dosya kapsamı ve görgüye dayalı tanık anlatımları irdelendiğinde; erkek tanığı ...'ın ifadesine göre kadının erkeğe ''şerefsiz'' demekle hakaret ettiği, bu eylemi ile kusurlu olduğu, kadın tarafından süresi içinde cevap dilekçesi verilmediği, erkeğe atfı kabil kusur tespit edilemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuk ...'un velâyet hakkının anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde; geçimsizlikte kusurlu tarafın erkek olduğu, halen başka bir kadın ile yaşadığı, kendisine tanık dinletmek için süre verilmediği, davanın yokluğunda devam ettiği, velâyeti kendisine verilen ortak çocuk için iştirak nafakası takdir edilmediği, tanık beyanlarının yanlı olduğu belirtilerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek kusur belirlemesi, davanın kabulü, iştirak nafakası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesi tarafından tanık Vedat Kılınç'ın beyanı esas alınarak kadının erkeğe hakaret ettiği sabit kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; kadının erkeğe hakaret ettiğine ilişkin tanık Vedat Kılınç'ın beyanının sebep ve saiki açıklanmayan soyut beyan olduğu gibi tanığın bu olayın 6-7 ay önce yaşandığını beyan ettiği, anlatılan olayın dava tarihinden 6-7 ay önce mi yoksa beyan alındığı tarihten 6-7 önce mi olduğunun ifade içeriğinden de anlaşılamaması nedeniyle bu beyan esas alınarak geçimsizliğin sabit kabul edilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varılarak,

ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, kadının kendisi ve ortak çocuk için tedbir nafakası taktir edilmemesini istinaf sebebi yapmadığı görüldüğünden kadın ve ortak çocuk lehine tedbir nafakası taktir edilmemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek temyiz dilekçesinde; reddedilen davası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddei, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3.Değerlendirme Somut olayda; Mahkemece, davacı erkeğin açtığı boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, kararın davalı kadın tarafınan istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş olup karar davacı erkek tarafından temyiz edilmiş ise de; dosya temyiz aşamasında iken tarafların Niğde 2. Aile Mahkemesinin 2023/682 Esas, 2023/60 Karar ve 09.01.2024 tarihinde kesinleşen kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, bu sebeple temyize konu eldeki davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, Mahkemece bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Yukarıda paragrafda belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,