Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7160 K.2023/4727

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, alkol ve uyuşturucu tedavisi gördüğü ileri sürülen davalı babanın vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediği ve çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasında bir sakınca bulunup bulunmadığı yönünden araştırma yapılmadan karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile, başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile ortak çocuklar ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı baba vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı baba vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin anneye verildiğini, boşanma ilâmı ile çocuklarla baba arasında her hafta cumartesi günü saat 14.00 ile pazar günü saat 18.00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 9.00 ile üçüncü günü saat 9.00 arasında, yarıyıl tatilinin ilk cumartesi günü saat 14.00 ile aynı haftanın pazar günü saat 18.00 arasında ve her yıl haziran ayında on gün ve ağustos ayında on gün olmak üzere velâyet hakkı sahibi anneye iki hafta önceden haber verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini, babanın kişisel ilişki sürelerine uymadığını,

çocukları istediği zaman alıp istediği zaman bıraktığını, aşırı derecede alkol kullandığını, çocukları ihmal ettiğini, çocuklara üç öğün yumurta yedirdiği olduğunu, alkol almak için gittiği ıssız yerlere çocukları da götürdüğünü ve bir defasında çocukları ormanlık alanda unuttuğunu iddia ederek; baba ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde; annenin çeşitli bahaneler öne sürerek baba ile çocukları görüştürmek istemediğini, boşanma kararının kesinleşmesinden çok kısa süre sonra işbu davayı açtığını, davada kişisel ilişkinin sınırlandırılması yerine tamamen kaldırılmasını istemesinin annenin amacını ortaya koyduğunu, baba hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, çocukların babanın yanından ayrılmak istemediklerini ve babanın birkaç kez çocukları ikna etmek için geç teslim ettiğini iddia ederek; davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2022 tarih ve 2021/330 Esas, 2022/532 Karar sayılı kararı ile, uzman raporu ve dosya kapsamındaki delillerle davalı babanın kişisel ilişki zamanlarında çocukların fiziksel ve ruhsal gelişimlerini olumsuz etkileyecek davranışlarının bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2022 tarih ve 2022/3059 Esas, 2022/2721 Karar sayılı kararı ile, alkol ve uyuşturucu tedavisi gördüğü ileri sürülen davalı babanın vesayet altına alınmasının gerekip gerektirmediği ve çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasında bir sakınca bulunup bulunmadığı yönünden araştırma yapılmadan karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile, başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; babanın çocuklara karşı kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir ihmalinin bulunmadığı, çocukların bedensel ve ruhsal gelişimlerini tehlikeye soktuğunun ispatlanmadığı ancak çocukların anneye teslim saatleri konusunda taraflar arasında çekişme bulunduğu, çocuklar ile baba arasında her hafta sonu kişisel ilişki kurulmasının annenin velâyet hakkına engel teşkil ettiği ve yazın kurulan kişisel ilişkinin infazının mümkün olmadığı gerekçesi ile;

davanın kabulü ile Antalya 10. Aile Mahkemesi'nin 2020/593 Esas 2020/672 Karar sayılı ilâmı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılarak baba ile ortak çocuklar Almisa ve Tuğba arasında her ayın birinci ve üçüncü cumartesi günü saat 09.00 ile pazar günü saat 18.00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 09.00 ile üçüncü günü saat 18.00 arasında, sömestr tatilinin ilk cumartesi günü saat 14.00 ile aynı haftanın pazar günü saat 18.00 arasında,

her yıl haziran ayının birinci günü saat 09.00 ile onuncu günü saat 18.00 arasında ve ağustos ayının birinci günü saat 09.00 ile onuncu günü saat 18.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının da talebi aşılarak karar verildiğini, dosya kapsamı gereğince baba ile çocuklar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir durumun ispatlanmadığını ve davanın reddi gerektiğini belirterek; tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ile davalı baba arasında mahkemece yeniden düzenlenmek suretiyle kurulan kişisel ilişkinin çocukların üstün yararına ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,