Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7305 K.2024/5075

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının, asık suratı ve asabi olduğunu, müvekkilini yok saydığını, en küçük bir konuyu bile büyütüp büyük bir kavga konusu haline getirdiğini, kuşkucu ve şüpheci bir tutumla, her fırsatta aldatılmışcasına kıskançlık gösterdiğini, müvekkilinin cüzdanını karıştırdığını, ağır hakaret ettiğini iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu, evine bakmadığını, fiziki şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, davacının kardeşinin taraflarla birlikte kaldığıni ve birlik içerisinde huzursuzluğa neden olduğunu beyan ederek; kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir nafakası ile davanın reddine karar verilmesini aksi halde müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı kadın vekilinin 09.10.2019 tarihli dilekçeler teatisinden sonra sunduğu dilekçesinde özetle; davacının ağır kusurlu olduğunu beyan ederek davanın reddine aksi halde müvekkili yararına aylık 750,00TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının, asık suratlı olduğu, kuşkucu ve baskıcı davrandığı, eşi ile ilgilenmediği, hakaret içeren sözler söylediği, kendisine yemek yapıp eşine yemek yapmadığı, eşinin çamaşırlarını yıkamadığı, evin temizliğini yapmadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, erkek eşin kök ailesiyle görüşmesine müsaade etmediği, evlerine gelip gitmelerini istemediği, onlara karşı saygı göstermediği,

aynı evde fakat ayrı odalarda iki yabancı gibi yaşadıkları; erkek eşin ise evin faturalarını ödemediği, evine yiyecek, içecek almadığı, evine bakmadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, erkek kardeşinin bir müddet evlerinde kaldığı, bu süreçte eşinin rahatsız olmasına rağmen erkek kardeşinin evlerinde kalmasına müsaade ettiği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaretler ettiği evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kadının erkek eşe nazaran ağır kusurlu olduğu, ağır kusurlu eş yararına tazminat, nafaka şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile;

davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesinin kusur derecelendirmesinin hatalı olduğunu, Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusur durumuna göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının az erkeğin ise ağır kusurlu olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının yoksulluk nafakası istemini dilekçeler teatisi aşamasından sonra ileri sürdüğü, davacı tarafın da açık muvafakati olmadığı, davalı kadının talebinin iddia ve savunmanın genişletilmesi kapsamında olduğu gerekçesi ile;

kadının kusur derecelendirmesine ve reddedilen tazminat taleplerine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kusur derecelendirmesinin düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesi kararının tazminatlara ve nafakaya yönelik bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına 35.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, süresinden sonra sunulan yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde; taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle: boşanma, kusur belirlemesi, kabul edilen tazminatlar ve tedbir nafakasının miktarı ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ile kadın lehine hükmedilen tazminatların kabulü ve miktarı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,