Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7525 K.2024/3420

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının 2017 yılında evlendiklerini, ortak bir çocuklarının bulunduğunu, davalının müvekkiline sürekli hakaret eden, küçük düşürücü söz ve davranışlarının bulunduğunu, müvekkilinin ailesiyle görüşmesine izin vermediğini ve kendisinin de görüşmediğini, davalının ailesine de sürekli hakaretler ettiğini, her gün alkol ve uyuşturucu aldığını, aşırı kıskançlık gösterdiğini, eğlenceye düşkün olduğunu, sürekli eve geç geldiğini veya hiç gelmediğini, müvekkilinle hiçbir paylaşımda bulunmaması,

sadakatsizliği gibi birçok nedenle davalının evlilik birliğini çekilmez hale getirdiğini, tüm bu nedenlerle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmasına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesini, davacı için aylık 2.000,00 TL tedbir - yoksulluk nafakası, ortak çocuk için aylık 2.000,00 TL iştirak nafakası ile 200.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında evlilik birliği devam ederken davalı erkeğin alkol ve uyuşturucu kullanıp davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, taraflar arasında Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinde 2020/486 Esas sayılı ceza dava dosyasının mevcut olduğu ve davalının davacıyı darp ettiğine ilişkin raporun bulunduğu, davalının iş bu olaydan dolayı ceza aldığı,

iş bu kararın kesinleştiği, dinlenen tanık beyanlarına göre evlilik birliğinin davalının darp ve hakaretlerinden dolayı yürümeyeceği, tarafların ayrı şehirlerde yaşadıkları, davalının hayatında tanık beyanlarına göre başka kadınların olduğu, ayrıca davalı erkeğin davacı kadına karşı hakaret içerikli mesajlar attığı, davalının evine düzenli olarak bakmadığı, davalı erkeğin davacı kadını ailesi ile görüştürmediği hususlarının yapılan yargılama ve toplanan deliller ile sübuta erdiği;

tüm bu sebeplerden dolayı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve çekilmez hale gelmesinde davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile şahsi ilişki tesis edilmesine,

davacı kadın için aylık 500,00 TL, ortak çocuk ... için aylık 500,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakalarının boşanma kararı kesinleşinceye kadar bu şekilde devamına, karar kesinleşmesinden itibaren aynı miktar nafakaların davacı için yoksulluk, ortak çocuk için iştirak nafakası olarak devamı ile her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, nafakaların her yıl TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında arttırılmasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminat verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, kusurunun olmadığını, kusurlu olan tarafın davacı olduğunu, eşini ve çocuğunu sevdiğini, hükmedilen maddî ve manevî tazminatı ödeyecek durumunun olmadığını bildirerek, kararın tümüyle kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde öne sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararının tümüyle bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü ile kadın yararına tazminat ve nafaka koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının yüksek olup olmadığı; velâyet düzenlemesinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı ile çocuk yararına hükmedilen nafaka miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü maddesi, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci maddesi, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,