Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7631 K.2024/5212

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine, mal rejimi tasfiyesi talebinin tefrikine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap, birleşen davaya cevap dilekçelerinde özetle; kadının sürekli telefonla gizli görüşmeler yaptığını, erkeğin kadının düzeleceğini tahmin edip eve davet ettiğini ancak kadının gelmediğini, kadının başka erkekle görüştüğünü iddia ederek asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine, mal rejimi tasfiyesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; geçimsizliğin nedeninin erkeğin çocuğa olan sert tutumu olduğunu, çocuğun sünnet düğününden sonra kadını evden kovduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin tarafların ortak çocuğuna ve kadına fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin kadına hakaret ettiğini, çocuğa sert davrandığını, kadını evden kovduğunu iddia ederek asıl davanın reddi ile birleşen davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışları hoş görmek suretiyle affetmiş olduğu, kadının ise; fiziksel şiddet eylemlerinden sonra erkek ile beraber yaşamaya devam ettiği, kocasının eylemini hoş görmek suretiyle affettiğinin anlaşılmasına göre asıl ve birleşen davanın reddine, mal rejimi tasfiyesi talebinin tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın reddi ile olayların af kapsamında kalmadığı yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; birleşen davanın reddi ile kusur değerlendirmesi yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylardan sonra tekrar bir araya geldikleri, beraber kaldıkları bu şekilde birbirlerinin kusurlarını affettikleri en azından hoş görü ile karşıladıkları sabit olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik yerinde bulunmayan tarafların istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle;asıl davanın reddi ile olayların af kapsamında kalmadığı yönlerinden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medenin Kanun'un (4721 sayılı Kanun) , 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddesi,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğin kadının yanından İzmir'den geldikten sonra komşularının tarafların müşterek konutlarının olduğu binadan yabancı bir erkeğin çıktığını gördüklerini ve bu kişinin müşterek konuttan çıktığının muhtemel olduğunu söylemeleri neticesinde erkeğin dava açtığı, bu haliyle erkeğin yaşanan olayları affettiğinin kabul edilemeyeceği,

ancak bu konudaki tanık beyanları irdelendiğinde de ; müşterek konutun olduğu binadan yabancı bir erkeğin çıkmasının ve kadının bu erkekten önce çöp dökmeye gitmesinin kadının bu erkekle ilişkisinin olduğunu ispatlamaya yeterli olmayacağı kaldı ki erkeğin dinlenen diğer tanıklarının beyanlarının da duyuma dayalı olduğu, sonucu itibariyle erkeğin iddiasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,