Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7883 K.2024/6156

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların ayrılığına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evliliklerinin başından beri davalının müvekkiline karşı saldırgan davranışlarda bulunduğunu, müvekkilini küçük gördüğünü, kendi akrabaları ile kıyasladığını, müvekkilinin yaptığı hiç bir işi beğenmediğini, en son 21.03.2021 tarihinde müvekkiline kaloriferi fazla yaktığı için kızdığını, azarladığını, yaşanan tartışmada müvekkilinin evden ayrılmak için hazırlık yaparken davalının bıçak ile üzerine yürüdüğünü ve "beni öldürmeden gidemezsin" dediğini, ancak müvekkilinin evden ayrılarak annesinin evine yerleştiğini, o tarihten bu yana ayrı yaşadıklarını ileri sürerek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacının boşanmak için bahaneler aradığını, davacının ortak konutu haksız olarak terk ettiğini, davacının annesinin ve ablasının sözünden çıkmayan birisi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş ve aylık 2.500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında meydana gelen kavga nedeniyle davalının bir kaç kere evden ayrıldığı ve şu anda tarafların ayrı yaşadıkları, taraflar arasında yaşanan olaylar nedeniyle, özellikle davalı tarafın kesici alet ile eşine karşı "gidersen kendimi öldürürüm" şeklinde tehditte bulunduğunun sabit olması dolaysıyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ancak edinilen kanaate göre tarafların tekrar bir araya gelerek ortak hayatı yeniden kurma ihtimalleri bulunduğundan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrılık kararı verilerek tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece bir kusur belirlemesi yapılmadığını, nafakanın kaldırılmasının da hatalı olduğunu belirterek davanın kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince "taraflar arasında meydana gelen kavga nedeni ile davalının bir kaç kere evden ayrıldığı ve şu anda tarafların ayrı yaşadıkları, taraflar arasında yaşanan olaylar nedeniyle, özellikle davalı tarafın kesici alet ile eşine karşı "gidersen kendimi öldürürüm" şeklinde tehditte bulunduğu vakıaları davalı kadına kusur olarak yüklenmiş ise de bu kusurlu vakıalara davacı erkeğin dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçesinde dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gibi, boşanma davasının açıldığı günden,

hükmün kesinleştiği tarihe kadar davalı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken kaldırılmasına karar verilmesinin de isabetsiz olduğu gerekçesiyle davalı kadının istinaf başvurusunun kabulüne, davanın reddine ve kadın yararına aylık 2.000.00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının kusurlu olduğunu, boşanma kararı verilmesi gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 169 uncu ve 170 inci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,