Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7979 K.2024/4803

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığını, başkalarının yanında hakaret ettiğini ve aşağıladığını, kadını fırında çalışmaya zorladığını, çocuklarını ve işini cebinden para çalmakla itham ettiğini, sorumluluklarını yerine getirmediğini, ilgisiz olduğunu, mahrem konuları üçüncü kişilere anlattığını, kazancını eşinden sakladığını, kadının baba evine geldiğini, erkeğin son bir yıldır kadını aramadığını ve ihtiyaçlarını karşılamadığını iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin erkeğe verilmesine, yasal faizi ile 30.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin evlilik birliğinin kendisine yüklemiş olduğu sorumlulukları yerine getirmediği, evi eşi ve çocuklarıyla ilgilenmediği,onlara maddî anlamda katkıda bulunmadığı, davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, onu darp ettiği,tekme ,tokat ve yumrukla dövdüğü, kadına hakarette bulunduğu, onu tehdit ettiği, kadına fırında çalışması için baskı yaptığı, kadına ''cebimden para çalıyorsun'' şeklinde iftira attığı, davalının davacı kadın ve müşterek çocuklar İstanbul'dan Malatya'ya geldikten sonra da onları arayıp sormadığı ,maddî anlamda onlara yardımda bulunmadığı,

davalı erkek eşin tam kusurlu olarak kabul edildiği gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuklar ... ve ...'nın velâyetinin anneye verilmesine,

baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, müşterek çocuk ... yargılama sırasında ergin olduğundan velâyeti hususunda karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuklar ... ve ... lehine aylık 300,00'er TL tedbir ve aylık 500,00'er TL iştirak nafakasına, ortak çocuk ... lehine hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının ergin olduğu 01.01.2022 tarihinden itibaren kaldırılmasına ve iştirak nafakası hükmedilmesine yer olmadığına, kadın lehine aylık 400,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, süresi içerisinde talep edilmediğinden dolayı kadın lehine yoksulluk nafakası hükmedilmesine yer olmadığına,

kadın yararına yasal faizi ile 25.000,00 TL maddî tazminata ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık dinletme taleplerinin reddedilerek savunma hakkının ihlal edildiğini belirterek, kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, kabul edilen nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, kabul edilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî tazminata hak kazanıp kazanmayacağı, boşanma davasının kabulünün, kadın ve çocuklar yararına nafakaya hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı, hükmedilen maddî tazminat ve nafaka miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,