Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8084 K.2024/6181

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların son 2 yıldır ayrı yaşadıklarını, kadının, erkeğin görüşmesini istemediği kişilerle görüştüğünü, kadının annesi ve kardeşi batıl inanç ve hocalarla evliliğe müdahale ettiğini, erkeğe hakaret ettiğini, birikim yaptıkları altınları kadının kardeşine verdiğini iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına 25.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin gereksiz kıskançlığının olduğunu, kadına fiziksel şiddet uyguladığını, aşağıladığını, alkol aldığını, argo ve küfür kullandığını, kadına maddî destekte bulunmadığını, kadına iftira attığını iddia ederek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının ailesinin erkeğe hakaret ettiği, kadının kız kardeşinin erkeği kast ederek "ölse de kıymalısını yesek, ölmedi gitti, yalandan ağlasak" şeklinde beyanlarının olduğu, kadının; ailesinin bu davranışlarına müdahale etmediği, "ablamdan vazgeçmem" şeklinde konuştuğu, erkeğin ailesini sevmediğini söyleyip büyü yapmaya çalıştığı, ailesi ile eşi ve çocukları arasında dengeyi kuramadığı;

erkeğin ise, kadına hakaret ve küfür ettiği, bu haliyle kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, mevcut ve beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedeleneceği ve yaşanan olaylardan dolayı kişilik hakları ihlal edildiğinden erkek yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadın aleyhine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talebi ile yoksulluk nafakası talebi, kabul edilen erkeğin davası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kusurlu vakıaların doğru belirlenmediği, kadının eşinin ailesini sevmediğini düşünüp hocaya giderek büyü yapmaya çalıştığı, erkeğin ise; fili ayrılık sürecinde evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, eşinin ablasını istemediği, eşine hakaret ve küfür ettiği, tarafların dayandıkları vakıalardan sadece bu vakıaların ispat edildiği, İlk Derece Mahkemesince kadına yüklenen diğer vakıalara erkeğin dilekçelerinde dayanmadığı,

dayanılmayan vakıaların da kadına kusur olarak yüklenmesinin hatalı olması nedeniyle çıkarılması gerektiği, erkek eşin hakaret ettiği ancak küfür etmediği anlaşılsa da erkek istinafa gelmediğinden bu kusurlu davranışın erkek için kesinleştiğinin anlaşılmasına göre İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı erkeğin ağır, davalı-davacı kadının ise hafif kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş olması doğru olup, kadının erkeğin kabul edilen davasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, kusur belirlemesine ilişkin gerekçe hatalı olduğundan kusura,

kadının maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden istinaf taleplerinin kabulü ile kararın bu yönlerden kaldırılmasına, kadın yararına 65.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına aylık 2.500,00 TL yoksulluk nafakasına, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle;asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulünün yerinde olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminata, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı, mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,