Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8099 K.2024/4376

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının yaklaşık 19 seneden beri resmi nikahlı olarak evli olduklarını, bu evliliklerinden ..., ... ve ... isminde çocuklarının bulunduğunu, evlilik birliğinden itibaren davalının alkol almakta olduğunu, müvekkiline karşı darp ve cebir uyguladığını, müvekkilinin ise düzelir umudu ile hep sabrettiğini, çocuklarının hatırına tüm bunlara katlandığını, tüm bunlara rağmen davacının alkol almaya devam ettiğini, müvekkiline karşı şiddet uygulayarak onu darp etmeye devam ettiğini,

en son 17.11.2018 tarihinde davalının yine alkol aldığını ve müvekkilini ve ortak çocukları ...'yı darp ettiğini, müvekkilinin emniyette şikayetçi olduğunu ve darp raporu aldığını beyan ederek; tarafların boşanmasına karar verilmesini, tarafların ortak çocukların velayetinin müvekkiline verilmesini, müvekkili için dava tarihinden itibaren aylık 400,00 TL, ortak çocuklar için aylık 250,00'şer TL tedbir nafakasına hükmedilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini, talep ve dava emiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan yargılama esnasında dinlenen davacı tarafın tanıklarının tarafların ortak çocukları oldukları, beyanlarından anlaşıldığı üzere, davalı tarafın davacı tarafla tartışarak sonrasında darp ettiği, yine bir tartışma sonrasında evden kovduğunun anlaşıldığı,

yine tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere dava tarihinden sonra aynı evde aile hayatının bir süre devam ettiği, tarafların bir araya gelerek karşılıklı olarak önceki olayları affetmeleri nedeniyle affedilen en azından hoşgörü ile karşılanan vakıaların af kapsamında kalıp, sonrası dönem için ise erkeğin ispatlanan herhangi bir kusurunun bulunmadığı; gerçekleşen bu durum karşısında, davalının boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışının kanıtlanamadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve tanık beyanlarından; tarafların dava dilekçesinde belirtilen olaylardan sonra bir araya geldikleri, dava açıldıktan sonra evlilik birliğinin makul süre ile sürdürülmesinin evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma davasında af niteliğinde kabul edilmesi gerektiği, dava açıldıktan sonraki olayların ise yeni bir dava konusunu oluşturduğu; bu itibarla ispatlanamayan davanın reddine dair kararda her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı kadın vekilinin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; boşanma davasında davalı erkeğin kusurlu olup olmadığı, af olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Davacı kadının delil olarak dayandığı tanık beyanlarından, davalı erkeğin sürekli olarak tartışma ve kavga ortamı yarattığı, kötü alkol kullanımı, şiddet ve müşterek haneden kovma kusurlarının sabit olduğu ve gerçekleşen bu kusurların da süregelen nitelikte bulunduğu gözetildiğinde, davacının, öncesinde terk ettiği müşterek haneye dönerek bir süre evde kalmasının, barıştıklarına dair iddia ve ispat da bulunmadığı dikkate alındığında af olarak kabul edilmesi hayatın olağan akışına ve dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Hal böyle iken davalı erkeğin gerçekleşen, süregelen nitelikli kusurlu davranışları nedeniyle boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yanlış değerlendirme sonucu, af olgusunun gerçekleştiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davanın reddi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının davanın reddi yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,