Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8202 K.2024/6383

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin başvurusunun esastan reddine ve kadının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; anlaşamadıklarını iddia ederek; tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin kusurlu olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini, müvekkili adına aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davalı kadın 30.04.2019 tarihli dilekçinde; davacı erkeğin kusurlu olduğunu belirterek 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminat ile 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların evlendikleri günden itibaren aralarında problemlerin başladığı ve birbirlerine uyum sağlayamadıkları, bu nedenle aralarında tartışma ve kavgaların yaşandığı, kadının, sürekli bağırarak, küfür ve hakaretlerde bulunduğu, tartışmalar nedeni ile evlendikten bir ay sonra ortak konutu terk ettiği, davacı erkeğin ikna etmesi ile kadının müşterek konuta döndüğü ancak bir ay sonra yeniden eşyalarını alarak, müşterek konutu terk ettiği, davacıyı evden kovduğu,

önceki evliliğinden olan kızına hakaret ettiğin erkek eşin de davalı kadının önceki eşinden olan çocuklarına hakaret ettiği, kötü söz söylediği, boşanmaya neden olan olaylarda kadın ağır, erkeğin ise hafif kusurlu olduğu, taraflar arasında evlilik birliğinin devamının mümkün olmadığı, kadın eşin süresi içerisinde sunduğu cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talebinde bulunmadığı, erkek eşin sunduğu cevaba cevap dilekçesine karşı ikinci cevap sunmayarak dilekçeler teatisi aşamasının tamamlandığı,

davalı kadının ön inceleme duruşmasından sonra 30.04.2019 tarihli dilekçe ile yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talep etmiş ise de, davacı erkek eşin açık muvafakat beyanın olmadığı, erkek eş hakkında manevî tazminat talep etme şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile;

davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, davacı erkeğin manevî tazminat talebinin reddine ve davalı kadının usulüne uygun olarak yoksulluk nafakası ve maddî ve manevî tazminat talebi bulunmadığından bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, kusur tespiti ve reddedilen manevî tazminat talebi yönünden; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, kusur tespiti, erkeğin kabul edilen davası, tazminatlar ve yoksulluk nafakası talebi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. Mahkemece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; eşini evden kovan, evlilik birliğinin devamına yönelik samimi davranışlarda bulunmayan kadın ağır evlilik birliğinin devamına yönelik samimi davranışlarda bulunmayan erkeğin ise az kusurlu olduğu gerekçesi ile hüküm kurulduğu,

taraflar arasında yaşanan tartışmalar nedeni ile davalı kadının evlendikten bir ay sonra müşterek konutu terk ettiği, erkek eşin ikna etmesi ile kadının müşterek konuta döndüğü ve eve dönmeden önceki olayları affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığını, kadının eve döndükten 1 ay sonra yeniden eşyalarını da alarak müşterek konutu terk ettiğinin anlaşıldığı ancak son ayrılmalarına sebep olan olay ile davalı kadının kusurunun ispat edilemediği gerekçesi ile;

kadının kusur tespiti ve hükmün bütününe yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine , boşanma davası açılmakla ayrı yaşamaya hak kazanan kadın için dava tarihi olan 17.12.2018 den karar tarihine kadar aylık 500,00 TL, karar tarihinden karar kesinleşmesine kadar ise aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla reddedilen boşanma yönünden kararın tümden bozulmasını, boşanma davasının ve manevî tazminat talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı davanın kabulü gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı ve 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek

nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,