Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8291 K.2023/5432

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; davalı erkeğin müvekkiline fiziksel, ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını, en son ortak çocuğa yönelik cinsel istismar, hürriyetten yoksun kılma ve hakeret suçlarından hapis cezası aldığını, bu olaylar nedeni ile müvekkilinin boşanma davası açtığını, boşanma davası devam ederken davalının ailesinin tehditleri üzerine şahsına ve çocuklarına zarar geleceği korkusu ile davadan feragat etmek zorunda kaldığını,

davalı erkeğin müvekkiline cezaevinden sürekli farklı bir psikoloji ile kimi zaman tehditkar kimi zaman pişman olduğunu dile getiren mektuplar yolladığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, davacı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî- 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vasisi cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kesinleşmiş mahkeme kararları ile davalı erkeğin öz kızına cinsel istismar eyleminde bulunduğu sabit olduğu ancak dosyadaki tüm bilgi ve belgeler bir bütün olarak göz önüne alındığında davacı kadının İskenderun 1. Aile Mahkemesi'nin 2014/603 Esas, 2015/344 Karar sayılı dosyasında aynı vakıalara dayalı olarak boşanma davası açtığı, davacı kadının bu davadan feragat ettiği, davanın feragat nedeniyle reddine dair kararın 14.10.2015 tarihinde kesinleştiği,

dolayısıyla önceki boşanma davasında dayanılan vakıaların davacı kadın tarafından af edildiği veya en azından hoşgörü ile karşılandığı, davadan feragat tarihinden sonra eldeki davanın açıldığı tarihe kadar aradan geçen sürede gerçekleştiği iddia edilen vakıalara ilişkin davacı kadın tarafından ispata yönelik herhangi bir delil sunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, eksik araştırma ve inceleme ve hatalı kusur belirlemesi yapılarak Mahkemece davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile omut olayda, Mahkemece delillerin yeterince toplandığı, bunların değerlendirilmesinde, hukuki nitelendirmede, kanunun olaya uygulanmasında hata yapılmadığı, eksik araştırma ve incelemenin söz konusu olmadığı, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, evlilik birliğinin davalının eylemleri sebebi ile temelinden sarsıldığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, af olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı, 174 üncü, 175 inci, 182 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacı kadın tarafından erkeğin, tarafların ortak kızlarına cinsel istismarı, fiziksel, ekonomik ve psikolojik şiddeti, tehditi iddiaları ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak boşanma talep edilmiş olup Mahkemece, daha önce aynı vakıalara dayanarak boşanma davasından feragat edilmiş olması nedeniyle bu eylemlerinin affedildiği veya en azından hoşgörü ile karşılandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı erkeğin, tarafların ortak kızlarına cinsel istismarda bulunması sebebi ile hükümlü olduğu sabittir. Yaşanan bu olayın vehameti, verdiği acı ve ızdırabın süregelen nitelik taşıması ve her daim yenilenmesi nedeni ile aynı vakıaya dayalı olarak açılan ilk davadan feragat edilmiş olması, davalı erkeğin eyleminin davacı kadın tarafından affedildiği sonucunu doğurmaz.

Davalı erkeğin ceza dosyası ile sabit olan eyleminin ağırlığının süregelen nitelikte sonuçlar doğurması karşısında kadının önceki dava sürecindeki iradesinin hakkın özünden vazgeçme niteliğinde olmadığı, kendisi ve çocuklarını korumaya yönelik olduğunun kabulü gerekir.

Davacı kadının somut eylemi affettiği veya hoşgörü ile karşıladığı şeklinde değerlendirme yapılması hayatın olağan akışına ve hakkaniyet ilkesine aykırı olup; öz çocuğuna cinsel istismarda bulunan biri ile evlilik birliğini devam ettirmesi davacı kadından beklenemez.

Tarafların evlilik birliği, erkeğin ceza dosyası ile sabit olan eylemi sebebi ile temelinden sarsılmış olup kadının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,