Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8319 K.2024/7314

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle;; davalı eşi ile evlilikten ... isimli çocuklarının olduğunu, davalı eşinin takılan altınları aldığını ve bozdurduğunu, ayrıca ortak çocuğun rahatsız olduğunu, davalının ortak çocuk ile ilgilenmediğini, kendisine hakaret ettiğini, aşağıladığını, küçük gördüğünü, son olarak da kendisini darp ettiğini, ayrıca kayın validesinin kendisine hakaret ettiğini, tehdit ettiğini, onurunu kırdığını, eşinin ayrı bir ev açmadığını, eşinin annesinin sözünden çıkmadığını, bu nedenlerle öncelikle davalı ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına,

ortak çocuk ... ...'ın velâyetinin davalı babaya verilmesini, kendisi icin aylık 3.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesini ayrıca 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların her ikisinin de ikinci evliliği olduğunu, müvekkilinin davacı kadının babası ile aynı işyerinde çalışmasından dolayı babası ve amcalarını tanıdığını, bu sebeple de ...'ın iyi bir insan olduğunu bildiklerinden tarafların evliliklerin konusunda aracı olduklarını, bu şekilde tarafların birbirlerini gördüklerini, davacı kadının takıların alınıp bozdurulduğunu ve yenisinin yapılmadığını söylediğini, davacının küpe ve bilekliği zaten üzerinde taşıdığını, davacının babası hayvancılık ile uğraştığını,

davacının babasının ...'a buzalayacak inek alalım dediğini ve inek alındığını, tarafların zaten aile arasında düğün yaptığını, takılan takılardan yüzük ve küpelerin davacı üzerinde olduğunu, davalının davacıya kesinlikle küfür etmediğini, onur kırıcı davranış sergilemesi gibi bir durumun olmadığını, davacının bu iddiaları boşanmayı gerçekleştirmek için ileri sürdüğünü, tarafların evinin zaten ayrı olduğunu, ancak tarafların yanına davacının hamile olması sebebi ile davacıya destek için davalının anne babası geldiğini, bu durumu da davacı problem etmediğini, davalının anne babasının zaten köyde ayrı evlerinin olduğunu,

davacı kadının bunları uydurduğunu, davalının eski eşinden olan çocuğu ile görüşmemesinin davacının problem ettiğini bu nedenlerle davacının boşanma, tazminat, nafaka davasının reddine karar verilmesini, karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmesini, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacı erkeğe ödenmesini, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin eşine hakaret ettiği, eşine ve çocuğuna yeterince ilgi göstermediği, ailesiyle birlikte yaşamaya zorladığı, çocuğun sağlık sorunlarıyla ilgilenmediği ve bu gerekçeler ile ağır kusurlu olduğu, kadının ise eşine hakaret ettiği, maddî taleplerde bulunduğu, bu gerekçeler ile hafif kusurlu olduğunun tespiti ile her iki davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ... ...'ın velâyetinin anneye verilmesine,

baba ile 3 yaşına kadar yatısız, 3 yaşından sonra yatılı şahsi ilişki tesisine, çocuk için aylık 500,00 TL, kadın için aylık 700,00 TL tedbir nafakasına, çocuk için aylık 750,00 TL iştirak, kadın için aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 25.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararını kusur tespiti, erkeğin davasının kabulü, hükmedilen tedbir-iştirak- yoksulluk nafakası miktarı, hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinaf etmiştir. 2.Davalı-karşı davacı erkek istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararını kusur tespiti, kadının boşanma davasının kabulü, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar, kadın lehine hükmedilen nafaka ile istemediği halde çocuklar için nafakaya hükmedilmesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talebi yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği kusurlu vakıa ve derecesinin doğru olarak tespit edildiği, ancak hükmedilen tedbir-iştirak ve yoksulluk nafakaları ile kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının düşük belirlendiği,

kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın lehine dava tarihinden itibaren aylık 1.500,00 TL tedbir, aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 35.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tüm, kadının sair yönlere ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, ortak çocuk lehine hükmedilen nafakaların miktarları, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası, tazminatların miktarları yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönünden süresinde temyiz talebinde bulunulmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın kabulü, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 182 nci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,