Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8323 K.2023/5777

Taraflar arasındaki kadın tarafından açılan boşanma ve kişisel alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece boşanma davasının kabulüne, alacak talebinin kısmen kabulüne, kısmen Mahkemenin görevsizliğine, talep halinde tefrik edilerek dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 06.06.2014 tarihli karar taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmayarak 09.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı kadın vekili 05.09.2023 tarihli talep dilekçesi ile; Mahkemece alacak talebi hakkında verilen görevsizlik kararı yönünden tefrik kararı verilmediğini, tefrik kararı verilerek dosyanın yetkili ve görevli Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 05.09.2023 tarihli ek karar ile davacının alacakla ilgili davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, kişisel alacak talebinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadının alacak talebinin televizyon yönünden kısmen kabulüne, para alacağı talebi yönünden ise Mahkemenin görevsizliğine, talep halinde tefrik edilerek dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Mahkemece verilen 06.06.2014 tarihli karar taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmayarak 09.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Davacı kadın vekili Mahkemeye hitaben sunduğu 05.09.2023 tarihli talep dilekçesi ile; Mahkemece alacak talebi hakkında verilen görevsizlik kararı yönünden tefrik kararı verilmediğini, tefrik kararı verilerek dosyanın yetkili ve görevli Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Mahkemenin 05.09.2023 tarihli ek kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 20 nci maddesinde "(1) Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise tebliğ tarihinden, (…) süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir.

Aksi takdirde dava açılmamış sayılır ve görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkemece bu konuda resen karar verilir." düzenlemesinin yer aldığı, Mahkemenin 06.06.2014 tarihinde karara çıktığı, kararın taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmayarak 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği, gerekçeli kararın kesinleştiği tarihten itibaren iki haftalık süre içerisinde davacı vekili tarafından, dosyanın tefrik edilerek görevli ve yetkili Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine dair talep dilekçesi sunulmadığı gerekçesiyle,

6100 sayılı Kanun'un 20 nci maddesindeki yasal düzenleme uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen 05.09.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili tarafından temyiz başvuru dilekçesinde özetle; Mahkemenin ek kararının hatalı olduğu, asıl kararda tefrik için talep edilmesi koşulunun koyulduğu, Mahkemece re'sen tefrik kararı verilmesi gerekirken bunun yerine getirilmediği, ek kararın hatalı olduğu ileri sürülerek 05.09.2023 tarihli ek kararın bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Mahkemenin 05.09.2023 tarihli ek kararının usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 20 nci maddesi, 167 nci maddesi, geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan, Mahkemenin 05.09.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,