Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8520 K.2024/6701

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının ailesinin evliliğe müdahale ettiklerini, sık sık erkeği sevmediğini ve nefret ettiğini söylediğini, evi terk ettiğini ve geri dönmediğini, kayıp ilanı verdiğini iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; erkeğin eşi ve çocukları ile ilgilenmediğini, kadının sosyal hayatını kısıtladığını, komşularla görüşmesine izin vermediğini, baskı uyguladığını, ayrı yattığını, sürekli kadına ve çocuklarına şiddet uyguladığını, çocukları tehdit ettiğini, kadını aşağıladığını ve hakaret ettiğini, kadını ve ailesini silahla tehdit ettiğini iddia ederek, davanın reddine, aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, boşanma halinde 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların anlaşamadıkları fiilen ayrı yaşadıkları, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evliliğin korunmasında tarafların hukuki yararının kalmadığı evliliğin bu hale gelmesinde davalı kadının evi terkederek ağır kusurlu olduğu davalı kadının tanık dinletmediğinden erkeğin kusurunu kanıtlayamadığı gerekçesi ile evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine,

anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, kadın için karar kesinleşinceye kadar geçerli olmak üzere aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme yapıldığını, tanıklarının ve çocukların dinlenmediğini, sürekli gördüğü şiddet nedeni ile baba evine sığındığını, verilen kararın haksız olduğunu belirterek, kusur belirlemesi ve boşanma davasının kabulü, reddedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası ve velâyet yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahkemece, kadına yüklenilen evi terk etme kusurunun erkek tanıklarının beyanlarına dayandırıldığı ancak tanıkların anlatımlarının çelişkili, soyut, sebep ve saiki açıklanmayan ifadelerden ibaret olduğu, iddiaları ispata yarar başkaca delil de sunulmadığı, davalı kadına bu anlatımlarla kusur yüklenilmesinin doğru görülmediği, tek başına fiili ayrılığın, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve çekilmez hale geldiğinin kabulü için yeterli olmadığı,

tüm dosya kapsamından sübuta ermeyen davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesi ile davanın kabulüne hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu gerekçesi ile davalı kadının istinaf talebinin kabulü ile kararın tümden kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek veili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf incelemesi yapılırken kamu düzenine aykırılık teşkil eden hal bulunmamasına rağmen davalı tarafça ileri sürülmeyen sebeplerden resen inceleme yapıldığını belirterek, boşanma davasının reddi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadından kaynaklanan kusurlu bir davranışın ispatlanıp ispatlanmadığı, boşanma davasının reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre özellikle 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesinde düzenlenen terk hukuki sebebine dayalı bir davanın bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,