Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8562 K.2024/3833

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Taraflar arasındaki ziynet ve eşya alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne ve bu konuda yeniden esas hakkında hüküm tesisine, sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar hakkında kesinleşme şerhi düzenlenmiştir.

Davacı kadın tarafından 20.09.2023 tarihli dilekçe ile vekalet ücreti yönünden kararın tavzihinin talep edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince tavzih talebi hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmeksizin dilekçenin temyiz dilekçesi olarak kabul edilip Dairemize temyiz incelemesi nedeniyle gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Kanunun ilgili 306. maddesinde “(1)Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur. Mahkeme cevap verilmemiş olsa bile, dosya üzerinden inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmek için davet edebilir.

Mahkeme tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar” hükmü yer almakta olup, ilgili hükümde de açıkça belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın tavzih talebi hakkında bir karar verilmesi, tavzih talebinin reddi veya kabulüne dair kararın temyiz edilmesi halinde dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.