Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8649 K.2024/4380

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalıyla 31.07.1999 tarihinden evlendiklerini, ... ve ... isimli müşterek çocuklarının olduğunu, davalının evlendikleri tarihten bu güne kadar sinkaflı küfürler ettiğini, sürekli alkol kullandığını, çocukların yanında da olmak üzere şiddet uyguladığını, rızası dışında dayak ve tehditle kendisini cinsel ilişkiye zorladığını, sorumsuz olup evin ve çocukların ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, her gece alkol alıp sabaha karşı eve geldiğini, evin faturalarını düzenli ödemediğinden elektriğin kesildiğini, gelirini alkol ve sigara gibi kötü alışkanlıklara harcadığını,

davalı aleyhine Ankara Batı Adliyesi 3. Aile Mahkemesinde aynı sebeplerle boşanma davası açtığını, davalının kendisine bir şans verilmesi halinde söz konusu sorunları çözeceğini taahhüt ettiğinden ve de araya yakınlarının girmesiyle davanın takip edilmediğinden mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, 2020 yılı Şubat-Mart aylarında iş yerinin önünde davalının kendisine fiili saldırı uyguladığını, büyük oğlu ...’ın yardımıyla kavga daha büyük hasar oluşmadan sonlandığını, şikayetçi olduğunu, mahkemece davalının para cezası ile cezalandırılmasına karar verdiğini, bu nedenlerle boşanmalarına,

çocuk ...’in velâyetinin kendisine verilmesine, çocuk için dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL nafakaya, kararın kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devamına, kendisi için aylık 3.000,00 TL nafakaya, kararın kesinleşmesinden itibaren devamına, 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı erkeğin, davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, tehdit ettiği, hatta boğazını sıktığı, hakaretler ve küfürler ettiği, sıklıkla alkol tükettiği, evin ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığı, faturaları ödemediği ve evlilik birliğinin sarsılmasında tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'in velâyetinin davacı anneye verilmesine, çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına,

dava tarihinden itibaren ortak çocuk ... lehine hükmolunan aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile 200,00 TL artırılarak aylık 600,00 TL tedbir nafakası olarak davalı babadan alınarak davacı anneye verilmesine, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, dava tarihinden itibaren davacı kadın lehine hükmolunan aylık 700,00 TL tedbir nafakasının, karar tarihinden itibaren aylık 100,00 TL artırılarak aylık 800,00 TL tedbir nafakası olarak davalıdan alınarak davacı kadına verilmesine,

karar kesinleştiğinde yoksulluk nafakası olarak devamına, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek; davacının psikolojik rahatsızlığının bulunduğunu, bu yüzden dava açtığını, tedavi olmayı kabul etmediğini, davacıyı sevdiğini, teyzesinin kızı olduğunu, evi ile ilgilendiğini, oturdukları evi kredi çekerek aldıklarını, krediyi kendisinin ödediğini, alkol bağımlılığının olmadığını, birlikte alkol aldıklarını, tanıkların taraflı ifade verdiklerini, bu nedenlerle kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği; bu itibarla boşanma kararında ve kusura ilişkin yapılan değerlendirmede, isabetsizlik bulunmadığı; ortak çocuğun velâyetin anneye verilmesi ve ortak çocuk yararına tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesi ile nafaka miktarlarının hakkaniyete uygun olduğu,

kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin yerinde ve belirlenen nafaka miktarının tarafların ekonomik sosyal durumlarına uygun olduğu, kadının manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesinde ve takdir edilen tazminatın miktarında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek hükmün tüm yönleriyle bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü ile kadın yararına nafaka ve tazminata hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarlarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,