Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8678 K.2024/6588

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçenin düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının evliliklerinin başlarından itibaren sorunlar yaşadıklarını, evlilik birliği içerisinde davalının güven sarsıcı ve saygı sınırlarını aşan haraketleri nedeniyle evlilik birilği taraflar için çekilmez hale dönüştüğünü, bu nedenlerle taraflar arasında muhtelif tarihlerde boşanma davaları görülmüş, ancak evlilik birliği hukuken sona erdilimediğini, taraflar bu boşanma davalarından sonra da fiilen tamamen ayrı yaşadıklarını, ortak hayat hiçbir şekilde yeniden tesis edilemediğini, zira davalı tarafından müvekkil aleyhine birçok defa tedbir nafakası talepli dava ikame ettiğini,

tarafların reddedilen boşanma davasının açılış tarihinden bu yana ayrı yaşadıklarını iddia ederek; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca boşanmalarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadına dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen kadın davaya cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkek ile davalı kadının 1987 yılında evlendikleri, evliliklerinden 4 ortak çocuklarının bulunduğu; davacı ile davalı arasında Ordu 1. Aile Mahkemesi' nin 2010/503 E. sayılı dosyası üzerinden açılan boşanma davasının İlk Derece Mahkemesince reddedildiği,

Yargıtay ilgili hukuk dairesince karar onanarak reddedilen kararın 09.01.2013 tarihinde kesinleştiğini, yine Sakarya 2. Aile Mahkemesi' nin 2014/1008 E. sayılı dosyası üzerinden görülen boşanma davasının da reddine karar verildiği ve kararın 16.07.2019 tarihinde kesinleştiği eldeki davanın ise 08.08.2022 tarihinde açıldığı, tarafların bir araya gelmedikleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin son fıkrası şartlarının oluştuğu gerekçesi ile; fiili ayrılığa dayalı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen boşanma davası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece, kararda kusura ilişkin bir belirleme yapılmamış ise de; tüm dosya kapsamına göre, ilk davayı açarak boşanma sebebi yaratan erkeğin tam kusurlu olduğu ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesine ilişkin gerekçe yönünden kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesine ve kadının sair, istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, fiili ayrılık döneminin tam olarak aydınlatılmadığını, cevap dilekçesi sunmadığından bahisle tanıklarının dinlemediğini belirterek ; kabul edilen boşanma yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma davasının kabulü kararının usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin son fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,