Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8701 K.2024/7483

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendiği ilk zamandan bu yana huzursuz bir birliktelik yaşadığını, müvekkilinin davalıdan sürekli fiziksel, psikolojik, sosyal ve ekonomik şiddet gördüğünü, hakaret ve aşağılamalara maruz kaldığını, davalının evine, eşine ve çocuklarına karşı maddi ve manevi sorumluluklarını yerine getirmediğini, son olayda da müvekkilinin davalı tarafından darp edildiğini 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesini,

ortak çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL nafakaya, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde, erkeğin, davacının taleplerini kabul etmediğini, boşanmayı istemediğini, evlilik birliği içinde tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, bu sebeple açılan davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların 2019 yılında evlendikleri, bu evlilikten iki ortak çocukları bulunduğu, davalı erkeğin eşine şiddet uyguladığı, onu aşağıladığı, eşinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamadığı, şartları uygun olmayan bir evde yaşamak zorunda bıraktığı, annesinin ortak konuta gelmesini istemediği, kendi annesini ailesinden üstün tuttuğu, eşinin amcasını arayarak gelip onu almasını istediği, çocuklarına karşı ilgisiz davrandığı,

erkeğin tam kusurlu olduğu 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, davacı lehine ara kararla aylık 400,00 TL tedbir, 700,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar lehine ara kararla aylık ayrı ayrı 300,00'er TL tedbir, 500,00'er TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, kadın lehine 35.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; nafaka ve tazminatların miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, evlilikte müvekkilinin kusurunun olmadığını beyanla davanın kabulü, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile velâyet dahil kararın tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı vekilinin tüm istinaf başvuru taleplerinin İlk Derece Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşıldığı, davacı vekilinin iştirak ve yoksulluk nafakası miktarı ile maddî ve manevî tazminat miktarına yönelik istinaf başvuru talebinin kabulü ile aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, ortak çocuklar ... ve ... için aylık ayrı ayrı 1.000,00'er TL. iştirak nafakası, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın kararın kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak, davacı ...'ya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; nafaka ve tazminatların miktarları yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, evlilikte müvekkilinin kusurunun olmadığını beyanla davanın kabulü, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile velâyet yönünden kararın tamamı dahil temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur, tazminatlar, nafakalar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkeğin tüm; kadının aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. O hâlde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

2. Erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,