Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8727 K.2024/4634

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlenmelerinden itibaren hep kiralık evde oturduklarını şu ana kadar 9 ayrı evde kirada oturduklarını, davalının kirayı ödeyemediği için sürekli ev değiştirmek zorunda kaldığını, kirayı ödemediği gibi elektrik ve su gibi zorunlu ihtiyaçlarını faturaları da hep aksattığını, davalının müzisyen olduğunu, kazandığı parayı kendisi eğlenerek harcadığı ve aylarca çocuğunu görmek için gelmediğini, ortak çocukla ilgilenmediğini, davalının son zamanlarda yatağı ayırdığını, evli olduğu halde bekar hayatı yaşadığını, aldattığını, ameliyat olduğu dönemde bakmadığını, ekonomik şiddet uyguladığını,

fiziksel şiddet uyguladığını, davalının evlilik birliği süresince üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini, davalının esrar kullandığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 161 ve 166 ncı maddeleri uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir, iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1000,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalı erkeğe 24.12.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı erkek süresinden sonra 17.03.2020 tarihinde cevap dilekçesi sunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin, davacı kadını ... adlı bir solist bayanla aldattığı, başka kadınla ilişkisinin olduğu, gitaristlik yaptığını eve bakmadığı zaman zaman evin su ve elektiriklerinin dahi kesili olduğu, evlilik birliğinin sarsılmasında ve çekilmez hale gelmesinde davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaçları, alıştığı ortam, alınan sosyal inceleme raporu, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, tarafların aylık gelir durumları ve giderlerinin yakın olduğu, boşanma nedeniyle davacı kadının evlilikten beklenen menfaatlerinin zedelenmesi,

erkeğin tam kusurlu olması, boşanmaya sebep olan olayların davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde oluşu, gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, ortak çocukla anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, davacı kadının tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, 30.000,00 TL maddî tazminat ile 50.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, davanın kabul edilmesi sebebiyle kadın yararına maktu vekâlet ücretine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın kusur belirlemesi, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat ve miktarları, karşı vekâlet ücretine hükmedilmemesi bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılar, kararın dayandığı delillere göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar gereği İlk Derece Mahkemesinin değerlendirmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı kabule göre davacının dava dilekçesinde, zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak boşanma davası açtığı, İlk Derece Mahkemesince gerekçede boşanma davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu belirtilerek bu maddeye dayalı boşanma kararı verildiği,

ancak kadının 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesine dayalı boşanma davası ile ilgili gerekçe bulunmadığı, bu madde ile ilgili olumlu olumsuz karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, ancak bu husus istinaf edilmediğinden, usuli kazanılmış hak nedeniyle eleştirilmesi gerektiği, davacı, yasal faiziyle birlikte tazminat talebinde bulunmasına rağmen, yasal faiz talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, ancak bu husus istinaf edilmediğinden, usuli kazanılmış hak nedeniyle eleştirilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle; kararın kusur belirlemesi, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat ve miktarları, karşı vekâlet ücretine hükmedilmemesi bakımından bozulmasına karar verilemesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat ve miktarları ile vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 323 üncü ve devamı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğin davranışlarının güven sarsıcı boyutta kaldığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,