Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/88 K.2023/3181

...

MAHKEMESİ

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI

2020/296 E., 2022/1526 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ

... Anadolu 11. Aile Mahkemesi

SAYISI

2019/43 E., 2019/837 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin evlilik birliği içerisinde üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini, 2015 yılından bu yana 6 ay aralıklarla eve gelmeyi aksattığını, kendisine ayrı ev tuttuğunu, evden ayrıldığını, eve maddî ve manevî hiç bir katkıda bulunmadığını, davalının ticaret yaptığını, müvekkiline hakaret ettiğini, ekonomik, fiziksel ve cinsel şiddet uyguladığını, cinsel şiddeti sonucunda müvekkilini sağlığının bozulduğunu, müvekkilini ve çocukları tehdit ettiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, ortak çocuk yararına 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesindeki iddialarının asılsız olduğunu, davacı ile boşanmak istemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin; eşine fiziksel, cinsel, psikolojik, ekonomik şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, eşini aşağıladığı, ölümle tehdit ettiği, evlilik birliğinin gerektirdiği sorumluluklarını yerine getirmediği, eve bakmadığı, evi terk ettiği, davacı kadının bir kusurunun tespit edilemediği, taraflar arasında şiddetli geçimsizlik bulunduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı,

evliliğin devamında toplum ve aile yönünden bir yarar kalmadığı davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, davalı erkeğin davacı kadının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu belirtilerek davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk Mervenur'un velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk Mervenur yararına aylık 250,00 TL tedbir ve 300,00 TL iştirak nafakasına; kadının işi ve geliri olmadığı, mal varlığı olmadığı,

boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın yararına 250,00 TL tedbir ve 300,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulünün ve kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, kadının manevî tazminat ve nafaka taleplerinin reddi gerektiği, ortak çocuğun ... olacağını belirterek; davanın kabulü, kusur belirlemesi, manevî tazminat, nafakalar, velâyet yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince erkeğe; kadına yönelik aşağılama ve cinsel şiddet nedeniyle kusur verilmiş ise de dosya kapsamında toplanan deliller dikkate alındığında bu vakıaların somut, görgüye dayalı delillerle ispatlanamadığı, erkeğe kusur olarak verilemeyeceği ancak diğer davranışlarının sabit olduğu, dosya kapsamı itibariyle de kadına atfı kabil kusur bulunmadığı, bu haliyle davalı erkeğin vakıaya yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, kusura yönelik istinaf talebinin reddine;

ortak çocuk Mervenur'un yargılama sırasında küçük ise de karar tarihinden sonra 23.04.2020 tarihinde ... olduğu gerekçesiyle davalı erkeğin velâyet, kişisel ilişki, tedbir ve iştirak nafakasına yönelik istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili kısımlarının kaldırılmasına, ortak çocuk Mervenur ... olduğundan velâyet ve kişisel ilişki konusunda karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk yararına ... olduğu 23.04.2020 tarihine kadar aylık 250,00 TL tedbir nafakasına, davacı kadının iştirak nafakası talebinin reddine; erkeğin diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvurusunun kısmen esastan reddinin hatalı olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının; davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan manevî tazminat ve nafakalar yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü için gerekli şartların mevcut olup olmadığı, kusur belirlemesi, kadın yararına manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin ve miktarlarının dosya kapsamına hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 nci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.