Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8916 K.2024/6870

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ

İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesi

SAYISI

2018/738 E., 2020/724 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulüne, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usuli eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; dosya içeriğine göre davacı- karşı davalı erkek vekilinin temyize konu ziynet alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı- karşı davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı- karşı davacı erkek vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, kadının hakaret ve sövmelerine, beddualarına maruz kaldığını, yaklaşık bir yıl önce tartışma sonrası darp edildiğini, boşanma talebiyle ilgili halen de tehdit edildiğini, müvekkilinin 3 aydır kahvehanede yatıp kalkmak zorunda kaldığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine yasal faiziyle 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaları kabul etmeyerek erkeğin evlilik birliği içerisinde üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, kadına psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, 8-10 yıldır sürekli bahaneler bularak evden ayrıldığını ve uzun süreler eve gelmediğini, dağıtıma çıktığını söyleyerek başka şehirlere giden erkeğin müvekkiline karşı dürüstlük yükümlülüğünü ihlal ettiğini, yıllardır başka kadınlarla aldattığı müvekkilinin ihtiyaçları ve sorunları ile ilgilenmediğini, ihtiyaçlarını karşılaması için para vermediğini, ağır ve aşağılayıcı hakaretlerde bulunduğunu,

sürekli yalanlar söylediğini, evlilik dışı ilişkisi olan bayanla evlenmek için müvekkiline boşanma davası açtığını, ortak çocuk ...'nın babasının facebook adresinde aldatmaya yönelik fotoğraflar gördüğünü, sorduğunda şiddet ve tehdit gördüğünü belirterek erkeğin davasının reddine, kadının davasınını kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine,

çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı olarak şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faiziyle erkekten tahsilini talep ve dava etmiş, ziynet eşya bedelini 24.549,50 TL olarak ıslah etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki evlilik birliğinin sarsılmış olduğu, kadının, erkeğe hakaret ettiği, az kusurlu olduğu, erkeğin ise evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, başka kadınlarla fotoğraf çektirerek güven sarsıcı hareketlerde bulunduğu,

karısına hakaret ve tehdit ettiği, dayak attığı, bu nedenle boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile boşanma davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuk ... yararına dava tarihinden ergin olma tarihi olan 20.08.2019 tarihine kadar aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, kadının ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarı ile reddedilen ziynet alacağı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ev hanımı olan ve düzenli geliri bulunmayan kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin kusurlu davranışlarının kadının mevcut veya beklenen menfaatleri ile kişilik haklarını ihlal ettiği neticesine varıldığından,

tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut veya beklenen menfaat, hakkaniyet ilkesi uyarınca kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yönlere ilişkin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak kadın lehine aylık 800,00 TL yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata,

kadının ziynet eşyasının rızası dışında elinden alınıp harcandığını ve iade edilmediğini ispat ettiği gerekçesiyle kadının bu yöne ilişkin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak kadının ziynet alacağı davasının kabulü ile kadına ait 6 adet 22 ayar her biri 20'şer gram bileziğin aynen iadesine, olmadığı takdirde toplam değeri olan 24.549,50 TL'nin 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 23.549,50 TL'nin ıslah tarihinden işleyecek yasal faiziyle erkekten alınarak kadına ödenmesine, kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; yoksulluk nafakası, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 174 üncü ve 175 inci maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı- karşı davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı- karşı davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,