Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/896 K.2023/3935

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacı erkeğin ölümü nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadın eşin kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı kadının evden ayrılarak kardeşlerinin yanına gidip kalmaya başladığını, son dönemlerde bu gidişlerin arttığını, gittiğinde kalma süresinin de uzadığını, yaklaşık on, oniki ay kadar önce evden ayrılarak gittiğinde üç ay kaldığını, daha sonra müvekkilinin çağrısı üzerine döndüğünü, en son evden ayrılıp gittiğinden itibaren bu güne kadar yaklaşık dört ay zaman geçtiğini, müvekkilinin davalı kadını telefonla aradığında açmadığını, gelmek istemediğini, hastalığını bahane ettiğini, müvekkilinin yetmiş dokuz yaşında üstelik hasta olduğunu, zaman zaman bakımının gerektiğini,

davalı kadının müvekkilini yalnız bıraktığını, davalı kadının beyanlarını kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı erkeğin 30.06.2020 tarihinde vefat etmesi üzerine mirasçıları davaya devam etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; davayı ve iddiaları kabul etmediğini, davacı eşinin agresif tavırlar sergilemeye başladığını, kendisini eve kapattığını, dışarıya çıkmasını, akrabalarına gidip gelmesini yasakladığını, kimsenin eve gelmesini istemediğini, içine kapanık olduğunu, davacı eşinin evden çıkmasına izin verdiği zamanlarda ailesinin yanına gittiğini ve evine geri döndüğünü, dört ay dönmeme gibi bir durumunun olmadığını, ailesinin yanına gittiğinde ise davacı eşinin kendisini hiç aramadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı kadının, yaşlı ve hasta davacı eşiyle ilgilenmediği, manevî anlamda eşine destek olmadığı ve bakımını üstlenmediği, onu en zor zamanlarında yalnız bıraktığı ve hastalanan eşini terkettiği, evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumluluklara aykırı davrandığı, bu nedenlerle davalı kadının evlilik birliği içinde tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davacı ...'un vefatı sebebiyle boşanma davası konusuz kaldığından boşanma davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, evlilik birliği içinde davalı kadının kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, müvekkilinin, evlilik birliğinin gerektirdiği bütün sorumluluklarını yerine getirdiğini, eşinin maddî ve manevî yanında olduğunu, evi terk etmediğini, davacı erkeğin müvekkilinin ailesi ile görüşmesini engellediğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davacı erkeğin yakınları olan tanık beyanlarıyla hüküm tesis edilmesinin hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığı gibi kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla; kusur tespiti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında görülmekte olan boşanma davasının, davacı ...'un vefatı sebebiyle konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, evlilik birliği içinde davalı kadının kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesinde usul ve esas yönünden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve İlk Derece Mahkemesince yapılan kusur belirlemesinin yerinde olduğu gerekçesi ile davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili, müvekkilinin, evlilik birliğinin gerektirdiği bütün sorumluluklarını yerine getirdiğini, eşinin maddî ve manevî yanında olduğunu, evi terk etmediğini, davacı erkeğin müvekkilini toplumdan soyutlamak istediğini ve ailesi ile görüşmesini engellediğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davanın dayanaksız ve iddiaların soyut olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur tespiti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasındaki boşanma davasında evlilik ölümle sona ermiş ve boşanma davası konusuz kalmış ise de, mirasçıların davaya kusur tespiti yönünden devam etmeleri nedeniyle sağ kalan davalı kadın eşin ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 181 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,