Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9108 K.2024/5603

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin evliliğin ilk ayı hariç davalının nedensiz yere sürekli olarak psikolojik ve fiziksel şiddetine maruz kaldığını, müvekkilinin yaklaşık 4 ay önce davalının aşırı fiziksel şiddetine dayanamayıp dayısının yanına sığındığını, yaklaşık son 4 aydır müvekkilinin müşterek çocuğu kısa süreli görebildiğini, davalının aşırı kıskanç olduğunu, evin geçimine katkı sağlamadığını, müvekkiline "sen benim ailemin ayaklarının altındaki toprak dahi olamazsın" şeklinde söz söylediğini, bu nedenlerle tarafların boşanmalarına, ortak çocukla müvekkili arasında kişisel ilişki kurulmasına, yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalının davaya cevap vermediği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; HMK 119 maddesinde dava dilekçesinin içeriği ve HMK 119/1-f maddesinde dayanılan vakıaların hangi delille ispat edileceği, HMK 139 maddesinde dilekçede gösterdikleri delilleri sunmak veya dayandıkları delillerin nereden getirtileceğini bildirmeleri düzenlendiği, HMK'ya göre taraflar iddia ve savunmalarını ve somut olarak dayandıkları vakıaları bildirmek ve somut olarak bildirdikleri vakıaları hangi delillerle ispatlanacağını dava ve cevap dilekçelerinde bildirmek zorunda oldukları, davacının dava dilekçesinde belirttiği hususları ispatlayacak delil sunmamış ve delile dayanmamış olması, TMK 6 maddesi gereğince herkesin iddiasını ispatla yükümlü olması sebepleriyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle, HMK 243. madde gereği duruşmada tanık dinletebileceğimiz ve bu şekilde dinleteceğimiz tanıklar vasıtasıyla ispat külfetini yerine getirmemiz mümkünken ve de ıslah yolu ile yeni vakaları dayanıp o vakalar için yeni delillere dayanma imkanımız da söz konusu iken yerel mahkemenin bu hususları göz ardı edip ön incelemenin yapıldığı duruşmada davanın reddine karar vermesi hukuka aykırı olduğunu, mahkeme tarafından adli yardımdan yararlandığımız göz ardı edilerek yargılama giderlerinin davacı müvekkilinden tahsiline karar verilmesinin hatalı olduğu yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf dilekçesi ile ıslah hükümlerinden bahsedilse de dava dilekçesi ile tanık deliline dayanılmadığından tanık da bildirilemeyeceği ve dinletilemeyeceği, ıslah ile de tanık deliline dayanma ve delil bildirmenin de mümkün bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesi ile; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek ölçüde temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise kusurunun kimden kaynaklandığı, davalının boşanmaya sebebiyet verecek kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı, boşanma davasının kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,