Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9243 K.2024/5575

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayalı olarak Lüleburgaz Aile Mahkemesi'nde açılan davanın görülmekte olduğunu, boşanma davasınındevam ettiği süreçte davalı erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak zina fiilini gerçekleştirdiğini iddia ederek tarafların zina nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.000.000,00 TL maddî, 2.000.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, taraflar arasında görülmekte olan boşanma davası ile bu davanın birleştirilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap ve dilekçesinde özetle; davacı kadının bu iddialarını taraflar arasında daha öncesinde açılan boşanma davasında ileri sürmesi nedeniyle davanın öncelikle usulden reddine, aksi halde davacının iddialarının haksız olması nedeniyle kadının davasının reddine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; taraflar arasında Lüleburgaz Aile Mahkemesi'nin 2021/780 Esas ve 2022/500 Karar sayılı ve 24.06.2022 tarihli ilam ile boşanma kararı verildiği ve kararın tarafların istinaf etmemesi üzerine 01.02.2023 tarihinde kesinleştiği, mevcut davanın 08.08.2022 tarihinde ikame edildiği, yargılama safahatında taraflar arasında boşanma ilamının kesinleşmesi sebebiyle davanın konusuz kaldığı, bu kapsamda davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hukuki ve fiili irtibat nedeniyle Lüleburgaz Aile Mahkemesinin 2021/780 Esas numaralı dava dosyası ile birleştirilerek görülmesi gerekirken usulden reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bütünü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Lüleburgaz Aile Mahkemesinin 07.07.2022 tarih ve 2021/780 Esas 2022/500 kararının incelenmesinde: 2021/780 Esas sayılı davada 07.07.2022 tarihinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 inci maddesi yönünden davanın reddine, asıl ve karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine ilişkin karar verildiği ve hüküm 01.02.2023 tarihinde istinaf edilmediğinden kesinleştiği, istinaf incelemesine konu olan dava,

birleştirilmesi talep edilen 2021/780 Esas sayılı dosyada 07.07.2022 tarihinde karar verilmesinden sonra 08.08.2022 tarihinde açıldığı ve 2021/780 Esas sayılı dava dosyasında verilen karar istinaf edilmediğinden tarafların boşanmalarına ilişkin hüküm kesinleştiği ve evliliğin boşanma ile sona erdiği, dava dilekçesinde dayanılan sebeplerle talep bu dosyadaki ileri sürülen vakıalar ve taleple aynı olduğu gibi istinaf talebine konu dava açılmadan önce taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında yargılama yapıldığı,

karar verildiği ve tarafların boşanmalarına ilişkin hüküm istinaf edilmediğinden kesinleştiği İstinafa konu boşanma davası hakkında kesin hüküm olduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (i) alt bendinin koşullarının oluştuğu, bu nedenle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili hükmün tamamanı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanunu’nun 114 üncü 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ncı, 161 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,