Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9292 K.2024/6161

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; daha önce açılan davanın reddinden sonra davalı ile barışarak bir araya geldiklerini, barışma sonrasında, davacının eş olarak tüm sorumluluklarını eksiksiz yerine getirdiğini ancak yaklaşık son bir yıldır kadının müvekkiline, ağabeyine ve yengesine ağır hakaretler ettiğini, geçimsiz biri olduğunu, yoldan geçenlere bile yüksek sesle hakaret edip bağırdığını, birlik görevlerini ihmal ettiğini, ayrı yattığını, davacının evde olmadığı zamanlarda hemen dışarı çıktığını ve nerede olduğu konusunda bilgi vermediğini, köyde davalıyı gece yarısı asfalt kenarında başıboş bir şekilde yürürken görenler olduğunu belirterek tarafların boşanmalarına evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı kadın (asıl) cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, evliliklerindeki tek problemin davacının yengesi olduğunu ve davacının ailesinin etkisinde kalarak kendisine ağza alınmayacak küfür ve hakaretler ettiğini belirterek davanın reddini istemiş ve aksi halde aylık 400.00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 25000.00 TL maddî, 25000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli, 2016/322 E., 2018/124 K. sayılı kararı ile yaşanan olaylarda tarafların her ikisinin de eşit oranda kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, kadının tazminat taleplerinin reddine, koşulları oluştuğundan kadın yararına aylık 200.00 TL tedbir ve 400.00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiş, kararın her iki tarafça istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2020 tarihli kararı ile, dava taraflarının tedavi oldukları kurumlardan rahatsızlıkları ile ilgili tedavi evraklarının getirtilmesi,

sonrasında vesayet makamına ihbarda bulunularak tedavi evrakları, tanık beyanları ve tarafların tanı sırasındaki durumu bir arada değerlendirilerek kısıtlanmalarını gerektirir derece de bir akıl hastalıklarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi sonucuna göre işlem yapılması için kararın kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ilk olarak 19.07.2013 tarihinde açtığı boşanma davasından sonra barıştıkları ancak davalı kadının, davacının ağabeyi ve yengesi ile anlaşmazlık yaşamaya başladığı, taraflar arasındaki anlaşmazlığın davacının ağabeyi ve yengesi ile davalının anlaşamamasından kaynaklı olduğu, davacının çocuklarının olmaması nedeniyle mal varlığını satarak Torbalı'ya geldiği, davalı eşinden ziyade ailesi ile zaman geçirdiği, davalı kadının eşine karşı yükümlülüklerini yerine getirmediği, yemek yapmadığı, eşi geldiğinde evde bulunmadığı,

yaşanan olaylar sonucunda tarafların her ikisinin de eşit oranda kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, boşanmaya neden olayda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşıldığından kadının tazminat taleplerinin reddine, koşulları oluştuğundan kadın yararına aylık 200.00 TL tedbir ve 400.00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin ayrı bir ev açmadığını belirterek boşanma davasının kabulü, kusur tespiti, reddedilen tazminatlar, nafaka miktarı ve ÜFE oranında artışa karar verilmesi gerektiği yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karar usul ve kanuna uygun olduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu belirterek, istinaf sebeplerini tekrarla davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakaların miktarı ile ÜFE oranında artış yapılması gerektiği yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi;

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,