Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9425 K.2024/6135

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, olduğunu, kadının ailesine düşmanlık ettiğini, psikolojik şiddeti ortak çocuklarına da uyguladığını belirterek davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın ve çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının yanıltıcı ve gerçeklikten uzak olduğunu, kadının uzun süredir psikolojik sorunlar yaşamakta olduğunu, davacı tarafın sinir krizleri ve panik atak krizleri geçirdiğini belirtrerek haksız ve mesnetsiz davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadının, davalı erkeğin kızı ile telefonda konuşurken babaannesini cuma günü arayıp cumasını tebrik etmediği için kızını fırçaladığı boşanmaya sebebiyet veren olaylar kapsamında davalı erkek tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, karar kesinleşinceye kadar olan süreçte de geçici velâyetin davacı annede olmaya devam etmesine, velâyet hakkı anneye verilen ortak ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına,

velâyeti anneye verilen ortak çocuk yararına daha önceden takdir edilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 500,00 TL'ye yükseltilerek hüküm kesinleşinceye kadar devamına, hüküm kesinleştikten sonra ise iştirak nafakası olarak davalı babadan alınarak ortak çocuğun yararına harcanmak üzere davacı anneye verilmesine, davacı kadın lehine daha önceden takdir edilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 400,00 TL'ye yükseltilerek hüküm kesinleşinceye kadar devamına, hüküm kesinleştikten sonra ise yoksulluk nafakası olarak davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine,

25.000,00 TL maddî tazminat ile 5.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; kusur tespiti, tazminat ve nafaka miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili; hükmün bütünü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; eşine şiddet uygulayan, eşinin ailesini istemeyen, kızı ile telefonda konuşurken babaannesini cuma günü arayıp cumasını tebrik etmediği için kızına küfür ve hakaret eden erkeğin tam kusurlu olduğu, Mahkemece şiddet ve eşinin ailesini istememe vakıalarının ispatlanmış olmasına rağmen erkeğe kusur olarak yüklenmemesinin hatalı olduğu,

maddî-manevî tazminata karar verilmesi doğru olmakla birlikte tazminatların miktarı az olduğu gerekçesi ile davalı erkeğin kusur tespiti ve hükmün bütününe yönelik istinaf talebi ile davacı kadının nafakalara yönelik istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine; kadının kusur tespiti ve tazminatlara yönelik istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, 50.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,