Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9469 K.2024/2080

Taraflar arasındaki kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların ortak iki çocuklarının bulunduğunu, davalının psikolojik sorunlarının bulunduğunu, aşırı derece alkol tükettiğini, 6 aydır sorunlar yaşadıklarını, bir gün tartışmalarının ertesi günü müvekkilin eşyalarının kapının önüne konduğunu, davalının müvekkil aleyhine uzaklaştırma kararı aldırdığını, 6 Aydır müvekkilin evden ayrı ailesinin yanında yaşadığını, davalı ile babasının müvekkili darp ettiklerini, odunla dahi vurduklarını, koluna dikiş atıldığını, davalının şu an hala çocukları müvekkile göstermediğini, zorluk çıkardığını beyanla davanın kabulüne, çocuklarla müvekkil arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacının ikinci bir telefonunu bulduğunu, bilgisayarda ise apartman komşusunun kızı Şahide ile çekilmiş fotoğraflar ve mesajlaşmalar olduğunu görmesi üzerine tarafların tartıştığını, davacının müvekkili darp ettiğini, iple bağladığını evden çıkmasına engel olduğunu, bu olay üzerine ceza yargılamasının halen derdest olduğunu, müvekkilin lehine koruma kararı aldırdığını, 23.08.20220 tarihinde ise müvekkili yine darp ederek yaraladığını, bu olaya ilişkin Bursa (23).

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/629 Esas ve 2021/15 Karar sayılı ilamı ile eşe karşı kasten yaralama suçundan davacı ...'in cezalandırılmasına karar verildiğini, müvekkilin tüm bu olaylara rağmen davacının ortak çocukları görmesine engel olmadığını, müvekkilin babasının davacıya odun ile vurması iddiasının gerçeği yansıtmadığını, ortak çocuğun kendi başına hareket edemediğini, devamlı müvekkilin bakımına muhtaç olduğunu, müvekkilin alkol tükettiği ve psikolojik sorunlarının olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının müvekkili aldatarak ortak haneyi terk ettiğini, müvekkili tamamen bakıma muhtaç iki çocukla yalnız bıraktığını,

davacının kendi belirlediği ve her istediği zamanda ortak çocukları görmek istediğini, hem müvekkilin hem çocukların düzenini bozduğunu beyanla davacının davasının kabulüne, ortak çocukların yüksek menfaati için davacı ile çocuklar arasında kurulacak kişisel ilişkinin asgari düzeyde tutulmasına ve yaşı küçük olduğu için çocuk Eren'in yatılı olarak davacı babaya verilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanları, 24.05.2022 tarihli uzman raporu, ortak çocukların üstün yararı ve babalık duygusu ve çocuğun üstün yararı dikkate alındığında; baba olan davacı ...'in, ortak çocukları ile kişisel ilişki kurulmasını istemesinin en doğal hakkı olduğu,

taraflar arasında anlaşmazlık bulunması ve fiilen ayrı yaşamaları, babanın çocukları ile kişisel ilişki kurmasına engel teşkil etmeyeceği gibi kişisel ilişkinin çocukların üstün yararına olacağı gerekçesiyle ortak çocuk Eren ile davacı arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu cumartesi günü saat 10.00 ile saat 18.00 arası, her ayın 1. ve 3. hafta sonu pazar günü saat 10.00 ile saat 18.00 arası, babalar günü saat 10.00 ile saat 18.00 arası, babaya teslim edilmek sureti ile yatısız kişisel ilişki kurulmasına,

ortak çocuk Ceren ile davacı arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu cumartesi günü saat 18.00 ile saat 19.00 arası, her ayın 1. ve 3. hafta sonu pazar günü saat 18.00 ile saat 19.00 arası, babalar günü saat 18.00 ile saat 19.00 arası, çocuğun yatağa bağımlı olması nedeni ile çocuğun bulunduğu evde yatısız kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; işbu davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, çocuklar ile görüşmesine engel olmadığını, cevap dilekçesinde davayı kabul etmiş olması da dikkate alınarak yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamasını talep etmiş olmalarına rağmen, davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu bildirerek yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabul edilmesi sebebiyle kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasının gerekli olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı yararına hükmedilen yargılama giderleri ile vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 312 nci, 326 ncı ve 330 uncu maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Dava, tarafların ortak çocukları ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına ilişkindir. Davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği gibi, açılan davayı da ön inceleme duruşmasından önce kabul ettiğini bildiren dilekçe ibraz ettiğine göre yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının esastan ret kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesinin yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin (2), (3) ve (4) numaralı hükümlerinin düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda gösterilen sebeple davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile, temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2), (3) ve (4) numaralı hükümlerinin tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine 2 nci bent olarak "davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşıldığından yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına," 3 üncü bent olarak "vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına," 4 üncü bent olarak 21,40 TL bakiye karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" bentlerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,