Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9561 K.2024/7130

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek dava dilekçesinde özetle; davalı ile uzun süreden beri aralarında ruhen ve fikren anlaşmazlıkların olduğunu, herhangi bir maddi veya manevi talebinin olmadığını, evliliğin çekilmez hal aldığını, aile birliğinin yeniden tesisinin olanaksız olduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacının sadakatsizlik gösterdiğini, şiddete varan tavırlar sergilediğini belirterek davacının davasının reddini, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmaya karar verilmesini, kadın için 4.500,00 TL, her bir çocuk için aylık 2.000,00 TL tedbir ,boşanma davası kesinleştikten sonra aylık 4.500,00 TL yoksulluk nafakası, her bir çocuk için aylık 2.000,00 TL olmak üzere toplam toplam 4.000,00 TL iştirak nafakası, 450.000,00 TL maddî, 450.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı-karşı davalı erkeğin güven sarsıcı hareket ve ekonomik katkıda bulunmama eylemleri nedeniyle, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın reddine, davalı karşı davacının zinaya yönelik boşanma talebinin ispat edilemediğinden reddine, davalı karşı davacının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 400,00,00 TL tedbir ve iştirak nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, takdir edilen nafakanın her yıl Ocak ayında TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında arttırılmasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, 50.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına ödenmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı-davacı kadın; tazminat ve iştirak nafakası miktarları ile reddedilen yoksulluk nafakası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davacı-davalı erkek ise katılma yoluyla; kusur tespiti, tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf kanun yoluna müracaat etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının davacı-davalı erkek ile 1/2 ortak 2 taşınmazının bulunduğu ancak bu taşınmazlardan herhangi bir gelirinin olmadığı, çalışmadığı ve düzenli bir gelirinin bulunmadığı, bu halde boşanma sonucunda yoksulluğa düşecek olduğu, yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı,

09.01.2003 doğumlu ... için hükmedilen iştirak nafakasının reşit olduğu 09.01.2021 tarihinde sona ereceğinin de tabii olduğu gerekçesi ile erkeğin kusur tespiti, tazminatlar ve nafakalara ilişkin istinaf talepleri ile davalı-davacı kadının tazminatlar ve iştirak nafakası miktarlarına yönelik istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine; davalı-davacı kadının yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin yoksulluk nafakasına ilişkin bendinin kaldırılmasına boşanma kararının kesinleştiği 22.06.2021 tarihinden itibaren takdiren aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine,

hükmedilen nafakanın her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili; kusur belirlemesi ve maddî-manevî tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakası yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, nafakaların ve tazminatların miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,