Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/964 K.2023/3647

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun diğer yönler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen gönderme kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, esasa girilmeksizin dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre Bölge adliye Mahkemesince, dava dilekçesinin davalıya tebliğinin usulsüz olduğu, davalı erkeğin sunduğu 28.11.2018 tarihli beyan dilekçesinin cevap dilekçesi olarak kabulünün zorunlu olduğu, bu dilekçenin davacı tarafa tebliği ile dilekçeler aşaması tamamlandıktan sonra mahkemece ön inceleme ve tahkikat duruşmaları yapılması gerekirken açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin diğer yönler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, belirtilen hususlara riayet edilerek yeniden hüküm kurulması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda, davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.