Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9671 K.2024/931

...

MAHKEMESİ

Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI

2023/665 E., 2023/842 K.

DAVA TARİHİ : 12.11.2018

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, ortak çocuğların velâyetlerinin annesine verilmesine ayrı ayrı 1.000,00 TL tedbir-iştirak, 500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı kadın vekili 21.05.2021 havale tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerine maddî ve manevî tazminat talebi de eklemiş olup müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî,100.000,00 TL manevî tazminata da karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli ve 2018/1004 Esas, 2021/352 Karar sayılı kararıyla; evlilik birliklerinin davalı erkeğin kusurlu hareketleri neticesinde temelinden sarsıldığı,tarafların evliliklerinin ilk yıllarında davalının ailesiyle birlikte yaşadıkları,davacının kayınvalidesinin sağlık sorunları ve bakımıyla ilgilendiği,bu durumun zorunlu bir hal şeklinde davacıya yükletildiği,davalının davacıya karşı hakaret ve onu aşağılayıcı sözler sarfettiği,davalının davacı eşine ve müşterek çocuklara karşı ilgisiz olduğu,

maddî durumunun iyi olmasına rağmen onların ihtiyaçlarını gidermede sorumluluğunu yeteri kadar yerine getirmediği ve sorunlar çıkardığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin annelerine verilmesine, babaları ile kişisel ilişki kurulmasına, her çocuk için ayrı ayrı aylık 375,00 TL tedbir, 500,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir, 450,00 TL yoksulluk nafakasına, 12.500,00 TL manevî tazminat ile 12.500,00 TL maddî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili maddî ve manevî tazminat miktarı, davalı erkek ise tüm yönlerden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin26.01.2022 tarihli ve 2021/272 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararıyla; davacı kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle davacı kadının istinaf talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bölümlerinin kaldırılmasına, davacı kadın yararına 20.000,00 TL maddî tazminat ile 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın tarafından tedbir, iştirak, yoksulluk nafakası ile tazminat miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise tümü yönünden temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 22.06.2022 tarih, 2022/3999 Esas, 2022/6114 Karar sayılı ilamı ile; davacı kadın tarafından tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına ilişkin hükmün istinaf edilmeyerek kesinleşmiş olduğu, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmediğinden davalı erkeğin tüm, davacı kadının bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yersiz olduğu,

tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca davacı kadın yararına takdir edilen maddî tazminatın az olduğu gerekçesiyle davacı kadının nafaka miktarlarına yönelik temyiz dilekçesinin reddine, kararın maddî tazminat miktarı yönünden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli kararı ile, davacı kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmedilen manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına, davacı kadın yararına 50.000,00 TL manevî tazminata, davacı kadının fazlaya ilişkin talebinin ise reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı kadın vekili, maddî tazminat miktarı yönünden, davalı erkek vekili ise, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 23.03.2023 tarihli ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesince uyulmasına karar verilen Dairenin 22.06.2022 tarihli, 2022/3999 Esas, 2022/6114 Karar sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının sadece kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarı yönünden bozulmasına, diğer yönlerden ise onanmasına karar verildiği Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyulduğu hâlde bozmaya uygun şekilde maddî tazminata yönelik hüküm kurulması gerekirken onanarak kesinleşen manevî tazminata ilişkin hüküm kurulması ve manevî tazminat miktarının az olduğuna ilişkin gerekçe yazılmış olması doğru olmadığından bahisle hükmün bozulmasına, bozma sebep ve şekline göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 50.000,00 TL maddi tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 02.10.2023 tarihli ek kararı ile; davalı tarafından sunulan dilekçe ile 17.08.2023 günü temyiz başvuru defterine kaydedilmek suretiyle temyiz kanun yoluna başvurulduğu, temyiz başvuru dilekçesi, deftere kaydedilmiş olmasına rağmen masraflar ve yatırılması gereken harçların, hiç yatırılmadığı bu eksikliğin giderilmesi amacıyla davalı vekiline 17.08.2023 tarihinde muhtıra gönderildiği, sözü edilen muhtıranın 14.09.2023 tarihinde davalıya usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği, ancak aradan geçen 1 haftalık kesin süre içerisinde muhtırada yatırılması ihtar edilen masraf ve harçların yatırılmadığı gerekçesi ile davalı ...' nin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; maddi tazminatın miktarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek; maddi tazminatın miktarının ve ek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın asıl ve ek karar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın miktarının ve davalı erkeğin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 02.10.2023 tarihli ek kararın ve asıl kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.