Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9702 K.2024/6249

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkili ile davalının 08.08.2012 tarihinde evlendiklerini, tamamı ergin yaşta ortak altı çocuklarının bulunduğunu, tarafların ortak konutta üç kişi olarak yaşadıklarını, davalının en küçük kızları ile birlikte ikamet ettiklerini, müvekkilinin ortak konutta kendi ihtiyaçlarını gidermeye çalıştığını, davalının evlilik birliğin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, ortak konuta alınan erzak alışverişinin dahi ayrı olduğunu, müvekkilinin kendi alışverişini ve yemeğini yaptığını, kızları ...'nin sadece annesinin ihtiyaçlarını karşıladığını, tarafların aylık 600,00 TL yaşlılık aylılığı aldığını,

davalının maaşını nereye harcadığını bilinmediğini, davalının müvekkiline hakaret ve küfür ettiğini, ortak konut dışında sürekli yüksek sesle bağırarak müvekkilini rencide edici sözler söylediğini, Gebze 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/334 Esas sayılı dosyası üzerinden hakaret davasının devam ettiğini, müvekkilinin yaşlılık aylığı dışında başka gelirinin olmadığını bu nedenle adli yardım talebinde bulunduklarını, tarafların evliliği sürdürme imkanı ve ihtimalinin kalmadığını belirterek tarafların boşanmalarına, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde özetle;Mahkememizce tensiple birlikte kendisine usule uygun şekilde dava dilekçesi tebliğ edilen davalı cevap dilekçesi ve ön inceleme duruşma günü tebliğinin ardından ise duruşmalara gelerek yargılama aşamasındaki sözlü beyanlarında;

dava dilekçesindeki hususların gerçek olmadığını, davacının ruh halinin bozulmasından kaynaklandığını, her ailede olabilecek tartışmaların olduğunu, eşini sevdiğini ve asla boşanmak istemediğini, adli yardım talebinin kabulüne, davacının üzerine kayıtlı taşınmazın 1/2 oranında tescil edilmesi ile dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL si tedbir nafakasına hükmedilmesine, ayrıca boşanma kararı verilmesi durumunda tedbir, yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Mahkememizce tensiple birlikte ve yargılama aşamasında tarafların aile nüfus kayıt örnekleri, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının araştırılmasına ilişkin müzekkere cevapları alınmış, ilgisi nedeniyle Gebze 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/334 Esas, 2019/617 Karar sayılı ilamı dosya arasına alınmış, tarafların bildirmiş oldukları tanıkları dinlenmiş, deliller toplanmıştır.

Dosyada mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde; toplanan deliller ve dinlenen tanık beyanlarından; her iki eşin karşılıklı birbirlerine hakaret ve küfür ettiği, karşılıklı sevgi ve saygılarının olmadığı, aynı evin içinde ayrı odalarda yaşadığı anlaşılmıştır. Bu haliyle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı anlaşılmıştır.

Tarafların birbirlerine şiddet uyguladığı anlaşılmıştır..." Davacı ve davalının geçimsizliğe ilişkin vakıalarda eşit kusurlu, olduğu göz önüne alınarak davacı tarafın sabit olan davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanu'nun 166/1 maddesi gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına göre, davalı kadın yararına, dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar geçerli olmak üzere aylık 300,00 TL tedbir nafakası takdirine, davacının manevî tazminat talebinin reddine, davalının maddî,

manevî tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kararın tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kararın tümü yönünden bozulması için temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma hükmü, kusur belirlemesi nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 389 uncu ve devamı maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası. 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,