Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9784 K.2024/7199

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı boşanmalarına ve ferilerine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; boşanma talebini kabul ettiğini beyan ederek feri taleplerin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca boşanmalarına, velayetin anneye tevdiine, kadın yararına yoksulluk nafakası ve maddi tazminata, çocuk Mertcan için tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kusur tespitine, tazminat ve nafakalara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, tarafların eşit kusurlu olduğu şeklinde kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, çocuk reşit olduğundan reşit olduğu tarihe kadar 350,00 TL tedbir nafakasına, iştirak nafakası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, koşulları oluşmadığından kadının maddi tazminat ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkeğin sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı erkeğin 18.06.2023 tarihinde vefat ettiğini, kararı kesinleşmediğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında verilen boşanma hükmü henüz kesinleşmeden erkeğin ölümü ile davanın konusuz kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 181 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi; 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı erkek tarafından tüm yönlerden istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir. Davalı erkeğin istinaf incelemesinden sonra, boşanma kararı henüz kesinleşmeden 18.06.2023 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Bu halde evlilik ölümle sona ermiş, boşanma davası konusuz kalmıştır.Açıklanan husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2. 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, ölen eşin mirasçılarının kusur tespiti yönünden davaya devam etme hakkı bulunmakta ise de, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı erkeğin ölümü üzerine mirasçılarına tebliğ yapıldığı, bunun üzerine mirasçıların davayı takip etmediklerine dair dilekçe verdikleri anlaşılmıştır. Her ne kadar, bu dilekçelerin temyiz dilekçesi olarak kabul edilip harç tamamlanması yoluna gidilerek dosya Dairemize gönderilmiş ise de, davalı mirasçılarının usulüne uygun bir temyiz dilekçesi bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı mirasçılarının usulüne uygun bir temyiz dilekçesi bulunmadığından yukarıda (2) nolu paragrafta açıklandığı üzere bu hususta bir karar verilmesine yer olmadığına,

2.Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (1) nolu paragrafta açıklanan nedenlerle BOZULMASINA

Yatırılan harcın istek halinde davalı mirasçılarına iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,