Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9963 K.2024/6412

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşılıklı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne, mehir yönünden talebin tefrikine karar verilmiştir.

Kararın davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı- karşı davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, sürekli hakaret ettiğini, aşağıladığını, boşanacağını söylediğini, küçük düşürdüğünü, çocuklara fiziksel şiddet uyguladığını, yersiz ekonomik taleplerde bulunduğunu, erkeğin işini beğenmediğini, asılsız suçlamalarda bulunduğunu, konuttaki eşyaları erkekten habersiz götürdüğünü iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadına, çocuklara ve kadının annesine fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, çocuklara ilgisiz olduğunu, sadakatsiz davrandığını, aşağıladığını, tehdit ettiğini, cinsel şiddet uyguladığını, ailesinin ihtiyaçlarını karşılamadığını, sürekli alkol aldığını ve eve geç geldiğini, gece hayatına düşkün olduğunu iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine,

aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata, nafakaların her yıl enflasyon oranında arttırılmasına, düğünde takılan 6 bilezik, 5 altın yüzük, 1 altın yüzük, mehir olarak 8 cumhuriyet altını ile borç olarak alınan 36 gram bilezik ile 4 bileziğin aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının sinkaflı küfürler ettiği, hakaret ettiği, başkasıyla yazıştığı, güven sarsıcı davranışları bulunduğu, erkeğin maddî gücü olmamasına rağmen maddî gücünü aşan taleplerde bulunduğu, kadının bu kusurlu davranışları yanında erkeğin de kadına fiziki şiddet uyguladığı, en son saksı attığı, kadının ayağıyla ilgili dalga geçip aşağıladığı, sürekli boşayacağım dediği, kadına ve annesine küfür edip kadının annesine el kaldırdığı, eve düzenli gelmediği,

kadının ailesini arayıp kadını gönderdiği ,boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile açılan asıl ve karşı boşanma davanın ayrı ayrı kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, çocuklar için takdir edilen aylık 300,00'er TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 500,00'er TL'ye arttırılmasına, aynı miktarda iştirak nafakası olarak devamına, kadın için aylık takdir edilen aylık 350,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 600,00 TL'ye arttırılmasına,

aynı miktarda yoksulluk nafakası olarak devamına, nafakaların her yıl TUİK tarafından yayınlanan ÜFE oranında arttırılmasına, kadın için 12.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat isteminin reddine, kadının ziynete dair davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 4 ade 22 ayar 9 ar gram bilezik tanesi 2.430,00 TL, toplam 9.720,00 TL,3 adet 22 ayar 3 er gram bilezik tanesi 810,00 TL toplam 2.430,00 TL tutarındaki ziynetlerin aynen iadesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; eşin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak atmış olduğu mesaj delillerine yerel mahkeme tarafından itibar edilmemesinin hatalı olduğunu, yeterli araştırma yapılmadan ortak çocukların velâyetinin ahlaka aykırı yaşayan ve taciz boyutu taşıyan mesajlara da tepkisiz kalan anneye verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek ,kusur belirlemesi, kadın yararına kabul edilen tazminatlar, reddedilen tazminatlar, velâyet, tedbir ve iştirak nafakası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı- karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, kadın yararına kabul edilen tazminatlar, reddedilen tazminatlar, velâyet, tedbir ve iştirak nafakası yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadın ve erkek yararına maddî ve manevî tazminatın, çocuklar yararına tedbir ve iştirak nafakasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, hükmedilen tazminat ve nafaka miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı,velâyet düzenlemesinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi,182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,