Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9971 K.2024/7236

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının reddine; ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre davalı- karşı davacı kadın vekilinin temyizine konu ziynet alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı- karşı davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı- karşı davacı kadın vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı-karşı davalıya verilerek çocuk lehine aylık 1.000,00 TL tedbir/iştirak nafakasına, davacı-karşı davalı lehine 100.000,00'er TL maddî-manevî tazminat ile aylık 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı-karşı davalının davasının reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilerek çocuk lehine aylık 750,00 TL tedbir/iştirak nafakasına, davalı-karşı davacı lehine 50.000,00'er TL maddî-manevî tazminat ile aylık 750,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, ziynetlerin davalı-karşı davacıya aynen iadesi ile olmadığı takdirde bedelinin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı- karşı davalı ve davalı- karşı davacı tanıklarının beyanlarının kabule elverişli olmayan sebep ve saiki açıklanmayan soyut ifadelerden ve aktarıma dayalı olduğu, davacı-karşı davalı kocanın ve davalı-karşı davacı kadının haklılığını doğrular nitelikte olmadığı,

evliliğin çekilmez hale gelmesine ilişkin vakıaların tanık beyanları ile ispatlanamadığı anlaşılmakla ... tarafından ... aleyhine açılan asıl davanın ve karşı davanın reddine, yapılan yargılama sonrasında ziynetlerin tamamının davacı-karşı davalı uhdesinde kaldığının davalı-karşı davacı kadın tarafından ispatlanamadığı ancak davacı-karşı davalı erkeğin 28.09.2021 tarihli duruşmadaki beyanında ziynetlerin bir kısmının düğün borçları için bozdurulduğunu beyan ettiği, mevcut durumda ispat yükünün bir kısım ziynetler yönünden davacı-karşı davalı erkeğe geçtiği,

dava konusu bir kısım ziynetlerin geri verilmemek üzere davalı-karşı davacı kadın tarafından davacı-karşı davalı erkeğe rızası ile verildiğinin davacı-karşı davalı erkek tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle kadının ziynetlere yönelik davanın kısmen kısmen kabulü ile sayılan ziynetlerin davalı-karşı davacı kadına aynen iadesi ile olmadığı takdirde 13.496,00 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacı-karşı davalı erkekten tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının asıl davanın reddi ile ziynet alacağı davasının kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının karşı davanın reddi ile ziynet alacağı davasının kısmen reddi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara göre; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esası ile ilgili hükme etki edecek sunulan tüm delillerin dava dosyası içerisine toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun, kusur belirlemesinin doğru olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek karşı boşanma davasının reddi ile ziynet alacağı davasının reddedilen bölümü yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında kadının karşı davasının ispatlanıp ispatlanmadığı ve kabulü şartlarının olup oluşmadığı, taraflar lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı- karşı davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,