Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/10178 K.2025/5974

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından ek karar yönünden ve asıl kararda ise erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen nafaka ve tazminat miktarları yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile velâyet yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.10.2024 tarihli hüküm, davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.12.2024 tarihli ek kararı ile Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 434 üncü maddesi gereğince muhtıraya rağmen harçların yatırılmadığı gerekçesiyle davacı-davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bu karar üzerine davacı-davalı kadın vekilince muhtıranın gerekliliklerini yerine getirdiklerini ancak sehven UYAP sistemi üzerinden taraf olarak davalı-davacı erkeğin işaretlenmiş olduğunu fakat sistemde ödeyen olarak Av. ... gözüktüğünü bu nedenle verilen kararın hatalı olduğu gerekçesi ile ek karar yönünden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; temyiz harcını yatıranın Av. ... olduğu anlaşıldığından, davacı-davalı vekilinin ek karara ilişkin temyiz talebinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin 10.12.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve davacı-davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

2.Taraf vekillerinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a)Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı kadın vekilinin tüm, davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b)6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir. Davacı-davalı kadın dilekçeler teatisi aşamasında 4.000,00 TL tedbir ve kararın kesinleşmesinin akabinde yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir. Dosya içeriğinde bu hususta yapılmış bir ıslah talebi de bulunmamaktadır. Hal böyle iken Bölge Adliye Mahkemesince talep aşılarak kadın yararına 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

c)Velâyet düzenlemesi yapılırken göz önünde tutulması gereken temel ilke “çocuğun üstün yararı"dır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, kamusal ya da özel sosyal yardım kuruluşları, mahkemeler, idari makamlar veya yasama organları tarafından yapılan ve çocukları ilgilendiren bütün faaliyetlerde, çocuğun yararı temel düşüncedir.

Çocuğun üstün yararını belirlerken onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlâki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Anne ve babanın yararları, boşanmadaki kusurları, ahlâki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 2 nci ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşlerinin alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine de karar verilmesi mümkündür. Velâyet düzenlemesi kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir.

Bu nedenle, yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin dahi göz önünde bulundurulması gerekir.

Dosya kapsamında yapılan değerlendirmede; davalı-davacı erkek tarafından sunulan CD içerisinde bulunan kadının çocuğa dair beyanları ile sosyal inceleme raporunda kadının psikyatrik ilaç kullandığı yönündeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde, velâyet konusunda yeniden adli destek görevlilerinden oluşan heyetten sosyal inceleme raporu alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek velâyet hususunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.