Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/10200 K.2025/4233

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-kayyım vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 01.11.2024 tarihli kararla hükmün istinaf incelemesine tabi olduğu gerekçesiyle dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacılar vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçe ile, dosyanın daha önce temyiz incelemesinden geçetiği, işbu dava yönünden daha önce verilen bir bozma kararı olduğu belirterek Daire kararının kaldırılması istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Davacılar vekili maddi hatanın düzeltilmesi talebinin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre, davanın 26.01.2016 tarihinde açıldığı, Mahkemece 20.04.2016 tarihli kararla davanın kabulüne karar verildiği, işbu kararın davalı-kayyım vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06.11.2018 tarihli kararı ile kararın bozulmasına karar verildiği, son olarak Mahkemenin 05.06.2024 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verildiği, işbu kararın davalı-kayyım vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.11.2024 tarihli kararı ile dava hakkında bozmaya uyularak karar verildiği gözden kaçırılarak kararın istinaf incelemesine tabi olduğu gerekçesiyle dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde, Dairemizin 01.11.2024 tarih ve 2024/8681 Esas, 2024/8180 Karar sayılı kararın kaldırılması gerekmiştir.

2. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davalı-kayyım vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gerekli şartları taşıdığı anlaşılan davalı-kayyım vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.